CMK Madde 158, suç ihbarı ve şikâyetin yapılabileceği mercileri, başvurunun biçimini ve bu bildirimlerin değerlendirilmesini düzenler. Ayrıca, soruşturma yapılmasına yer olmadığı kararının koşullarını ve kovuşturma sırasında suçun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılmasının sonucunu belirler.
CMK Madde 158 – İhbar ve şikâyet
Madde 158 – (1) Suça ilişkin ihbar veya şikâyet, Cumhuriyet Başsavcılığına veya kolluk makamlarına yapılabilir.
(2) Valilik veya kaymakamlığa ya da mahkemeye yapılan ihbar veya şikâyet, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.
(3) Yurt dışında işlenip ülkede takibi gereken suçlar hakkında Türkiye’nin elçilik ve konsolosluklarına da ihbar veya şikâyette bulunulabilir.
(4) Bir kamu görevinin yürütülmesiyle bağlantılı olarak işlendiği iddia edilen bir suç nedeniyle, ilgili kurum ve kuruluş idaresine yapılan ihbar veya şikâyet, gecikmeksizin ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.
(5) İhbar veya şikâyet yazılı veya tutanağa geçirilmek üzere sözlü olarak yapılabilir.
(6) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/145 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/140 md.) İhbar ve şikâyet konusu fiilin suç oluşturmadığının herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeksizin açıkça anlaşılması veya ihbar ve şikâyetin soyut ve genel nitelikte olması durumunda soruşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilir. Bu durumda şikâyet edilen kişiye şüpheli sıfatı verilemez. Soruşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar, varsa ihbarda bulunana veya şikâyetçiye bildirilir ve bu karara karşı 173 üncü maddedeki usule göre itiraz edilebilir. İtirazın kabulü hâlinde Cumhuriyet başsavcılığı soruşturma işlemlerini başlatır. Bu fıkra uyarınca yapılan işlemler ve verilen kararlar, bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir. Bu kayıtlar, ancak Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından görülebilir.
(7) Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması halinde; mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunur.
Hukuki açıklama
İhbar, yetkili makamlara suç işlendiği iddiasının bildirilmesidir. Şikâyet ise soruşturulması ve kovuşturulması kanunen şikâyete bağlı bir suç bakımından, şikâyet hakkı sahibinin işlem yapılmasını istemesidir. Şikâyet iradesinin varlığı yalnız kullanılan kelimelere göre değil, başvurunun içeriğine göre değerlendirilir.
İhbar ve şikâyet doğrudan Cumhuriyet Başsavcılığına veya kolluğa yapılabilir. Valilik, kaymakamlık ve mahkemeye verilen başvuruların ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerekir. Kanunun öngördüğü yurt dışı ve kamu göreviyle bağlantılı suç bildirimlerinde de aynı sevk yükümlülüğüne ilişkin özel kurallar uygulanır. Başvuru yazılı yapılabileceği gibi sözlü beyanın tutanağa geçirilmesi yoluyla da gerçekleştirilebilir.
Altıncı fıkradaki soruşturma yapılmasına yer olmadığı kararı, fiilin suç oluşturmadığının araştırmaya ihtiyaç olmadan açıkça anlaşılması veya ihbarın soyut ve genel nitelikte olması hâllerine özgüdür. İddianın doğruluğunu sınamak için delil toplanması gerekiyorsa bu ön değerlendirme kararı soruşturmanın yerine geçirilemez. Karar varsa ihbar edene veya şikâyetçiye bildirilir ve CMK 173’teki usulle itiraz edilebilir; itiraz kabul edilirse soruşturma başlar. Bu itirazda CMK 173/1’in yürürlükteki iki haftalık süresi dikkate alınır; aşağıdaki eski kararda geçen on beş günlük süre, değişiklik öncesi düzenlemeye aittir. Bu aşamada hakkında bildirim yapılan kişiye şüpheli sıfatı verilmez.
Yedinci fıkra, soruşturmanın ardından kovuşturmaya geçildikten sonra suçun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması hâlinde, mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmedikçe yargılamanın sürdürülmesini öngörür. Bu hüküm, başlangıçtan beri şikâyete bağlı olduğu bilinen suçlarda geçerli şikâyet koşulunu veya kanuni şikâyet süresini her durumda ortadan kaldırmaz.
İhbarın somutlaştırılması, şikâyet iradesinin açıklanması ve soruşturma yapılmasına yer olmadığı kararına itiraz bakımından ceza soruşturmasında hukuki yardım, usul haklarının korunmasıyla doğrudan ilişkilidir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
Seçilmiş Yargıtay kararları
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/8648, K. 2021/7766, T. 30.12.2021
5. Ceza Dairesi 2021/8648 E. , 2021/7766 K.
Müşteki …’ün şikayeti üzerine görevi kötüye kullanma suçundan yapılan soruşturma evresi sonunda Lapseki Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/10/2020 tarihli ve 2020/9 ihbar, 2020/7 sayılı soruşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çanakkale 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/12/2020 tarihli ve 2020/2627 Değişik iş sayılı Kararının;
5271 sayılı Kanun’un 158. maddesi gereğince, ihbar ve şikayet konusu fiilin suç oluşturmadığının herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeksizin açıkça anlaşılması veya ihbar ve şikayetin soyut ve genel nitelikte olması durumunda soruşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilebileceği, bu karara karşı 173. maddedeki usule göre itiraz edilebileceği, itirazın kabulü halinde Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma işlemlerinin başlatılacağı yönündeki açıklamalar karşısında,
Dosya kapsamına göre, müştekinin; İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2018/29144 Esasına kayıtlı icra dosyasında yapılan kıymet takdiri işlemine karşı Lapseki İcra Hukuk Mahkemesinde 2020/9 Esasına kayden dava açtığı, söz konusu davanın yargılaması sırasında 1 gün içinde bilirkişi raporu düzenlendiği ve söz konusu bilirkişi raporunda kasıtlı olarak eksik değer belirlenerek taşınmazların değerinin tespiti hususunda usulsüzlük yapıldığı iddiasıyla şikayetçi olduğu somut olay nedeniyle yapılan inceleme sonunda, soruşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;
Müştekinin şikayetinin esası, Lapseki İcra Hukuk Mahkemesinde 2020/9 Esas sayılı dosyasında, rapor düzenleyen bilirkişilerin görevlerini gerektiği gibi yerine getirmedikleri ve değerlerinin tespiti istenen gayrımenkullerin bedellerini kasıtlı olarak düşük gösterdiklerine yönelik olduğu, ihbar ve şikayetin soyut ve genel nitelikte olmadığı gibi iddia edilen eylemlerin suç oluşturmadığı hususunda soruşturma yapılması gerektiği, nitekim söz konusu iddianın değerlendirilebilmesi için hukuki bilginin yanında teknik bilgiye de ihtiyaç bulunduğu, bu halde öncelikle İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2018/29144 Esas sayılı dosyası ile Lapseki İcra Hukuk Mahkemesinin 2020/9 Esas sayılı dosyasının getirtilerek dosya arasına alınmasını müteakip, şikayet konusu kıymet takdirine esas gayrımenkuller hakkında konusunda uzman, farklı kişilerden müteşekkil bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alınması, alınan raporun şikayet konusu rapor ile karşılaştırılarak haklarında şikayette bulunanların kasıtlı hareket edip etmedikleri hususunun takdir ve değerlendirilmesinin yapılmasının gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde soruşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, itirazın kabulü yerine, reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08/03/2021 gün ve 94660652-105-17-1143-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin devir yazısı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Çanakkale 2. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 03/12/2020 tarihli ve 2020/2627 Değişik iş sayılı Kararın CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/2415, K. 2024/2156, T. 26.02.2024
11. Ceza Dairesi 2023/2415 E. , 2024/2156 K.
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği
SAYISI: 2022/4933 Değişik iş
SUÇLAR: Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, şantaj
İNCELEME KONUSU
KARAR: Soruşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2022 tarihli ve 2021/2166 İhbar, 2022/1545 Karar sayılı soruşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.11.2022 tarihli ve 2022/4933 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 04.11.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.03.2023 tarihli ve 2023/1877 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40861 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40861 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5271 sayılı Kanun’un 158. maddesi gereğince, ihbar ve şikâyet konusu fiilin suç oluşturmadığının herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeksizin açıkça anlaşılması veya ihbar ve şikâyetin soyut ve genel nitelikte olması durumunda soruşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilebileceği, bu karara karşı 173. maddedeki usule göre itiraz edilebileceği, itirazın kabulü hâlinde Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma işlemlerinin başlatılacağı yönündeki açıklamalar karşısında,
Dosya kapsamına göre, müştekinin; şüphelinin, müştekiden üst düzey tanıdıkları olduğu iddiasıyla müşteki hakkında açılmış olan dava ve icra takiplerini takip ettiği cihetle para aldığı ve müştekinin bir kadınla ilişkisi olduğunu öne sürerek şüphelinin kendisine şantaj yaptığı iddiasıyla şikayetçi olduğu somut olay nedeniyle yapılan inceleme sonunda, soruşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;
Müştekinin şikayetinde şüphelinin avukat katibi olmasına rağmen avukat olduğu ve işlerini takip ettiği iddiasıyla para aldığını iddia etmekle birlikte banka kayıtlarını ve görüşme dökümlerini sunduğu, şüphelinin kendisine şantaj yaptığına ilişkin iddialarda bulunduğu anlaşılmakla ihbar ve şikâyetin soyut ve genel nitelikte olmadığı gibi, iddia edilen eylemlerin suç oluşturup oluşturmadığı hususunda soruşturma yapılması gerektiği nazara alındığında itirazın kabulü yerine, reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.
2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası; “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.“ şeklinde düzenlenmiştir.
3. 5271 sayılı Kanun’un, “İhbar ve şikâyet” başlıklı 158 inci maddesinin altıncı fıkrasında; “ (Ek: 15/8/2017-KHK-694/145 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/140 md.) İhbar ve şikâyet konusu fiilin suç oluşturmadığının herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeksizin açıkça anlaşılması veya ihbar ve şikâyetin soyut ve genel nitelikte olması durumunda soruşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilir. Bu durumda şikâyet edilen kişiye şüpheli sıfatı verilemez. Soruşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar, varsa ihbarda bulunana veya şikâyetçiye bildirilir ve bu karara karşı 173 üncü maddedeki usule göre itiraz edilebilir. İtirazın kabulü hâlinde Cumhuriyet başsavcılığı soruşturma işlemlerini başlatır. Bu fıkra uyarınca yapılan işlemler ve verilen kararlar, bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir. Bu kayıtlar, ancak Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından görülebilir.“ hükümleri yer almaktadır.
4. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin birinci fıkrasında;“Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.” denilmektedir.
5. Bu kapsamda inceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; şikâyetçi …’ın 06.08.2021 havale tarihli dilekçesinde, kendisinin … AVM genel müdürü olarak görev yaptığı dönemde, burada bulunan hukuk bürosunda avukat katibi olarak çalışan …’ın, çeşitli icra müdürlükleri ve asliye hukuk mahkemelerinde görülen davalarında harç, masraf, keşif, bilirkişi vb. gerekçelerle ve bazen de ücretlerin yanlış yere yatırıldığını söyleyerek para talep ettiğini, paraların bir kısmını elden, bir kısmını da banka yoluyla bu kişiye gönderdiğini, …’ın kendisine Adalet Bakanlığı tarafından düzenlenmiş görünen 14.05.2019 tarihli yazı ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin sahte ilamını verdiğini, avukat olarak bahsettiği [adı gizlendi] ile çalıştığını beyan ederek bu kişi ile kendisini görüştürdüğünü, bununla beraber; meslektaşının kızı ile ilişkisi bulunduğunu ileri sürüp şantaj yaparak para aldığını, 2018-2021 yılları arasında 2.000.000 TL’den fazla ödeme yaptığını iddia etmesi üzerine, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığınca 2021/2166 İhbar Dosya No sırasına kaydedilen evrakla ilgili olarak, yalnızca …’a müzekkere yazıldığı ve 5271 sayılı Kanun’un, 158 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “…şikâyet edilen kişiye şüpheli sıfatı verilemez…” hükmüne rağmen …’ın talimat yoluyla şüpheli olarak ifadesinin alındığı, …’ı alınan ifadesinde suçlamayı kabul etmeyerek; şikâyetçinin kendisine borcu olduğunu, whatsapp konuşmalarının kendisi tarafından yapılmadığını, bahse konu numarayı kullanmadığını, konuşmaların hayal ürünü olduğunu söylediği, akabinde resmi belgede sahtecilik ve şantaj iddialarına ilişkin herhangi bir soruşturma yapılmadan, dolandırıcılık suçu yönünden ise suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle soruşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şikâyet konusu fiilin suç oluşturmadığının herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeksizin açıkça anlaşılamadığı, ayrıca şikâyetin soyut ve genel nitelikte de olmadığı gözetilerek, icra takip ve hukuk mahkemeleri dosyalarının getirtilerek incelenmesi, dosyaya sunulan USB ve whatsapp yazışmalarının incelenerek şikâyete konu kişi tarafından yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, suç tarihleri arasındaki tüm banka hesap hareketleri incelenerek savunma doğrultusunda araştırma yapılması, Adalet Bakanlığı ve Bölge Adliye Mahkemesi evraklarının sahte olup olmadığı araştırılarak varsa asıllarının temin edilmesi, dilekçede bahsedilen avukatın bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiğinden, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2022 tarihli ve 2021/2166 İhbar, 2022/1545 Karar sayılı soruşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itiraz üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma işlemlerine başlanması maksadıyla itirazın kabulüne karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.11.2022 tarihli ve 2022/4933 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/11569, K. 2021/13767, T. 01.11.2021
1. Ceza Dairesi 2021/11569 E. , 2021/13767 K.
(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
…’yu kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mağdur sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 35/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2019/81 Esas, 2020/625 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 22.06.2021 tarihli ve 2021/8526 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2021 tarihli ve 2021/84184 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya aslının, sanık üzerine atılı diğer suçlar olan hakaret ve cinsel taciz suçları açısından istinaf yoluna başvurulması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından, suret dosya üzerinden yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre,
1) Somut olayda kolluk birimlerine ihbarda bulunan şahsın olaydan bağımsız bir şahıs olduğu, katılan sanık …’ın kabule göre kasten yaralamaya teşebbüs suçunu işlediği katılan sanık …’nun yalnızca şüpheli sıfatıyla savunmasının alındığı ve kendisine karşı işlenen suçlardan dolayı şikayetçi olduğuna yönelik bir beyanının bulunmaması karşısında, süresinde yapılmış bir şikayetin olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2) Nallıhan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.03.2019 tarihli ve 2018/1455 soruşturma, 2019/81 esas, 2019/81 sayılı iddianame ile sanığın eylemini silahla gerçekleştirdiği iddia edilerek sanık hakkında silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, ancak Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesince eylemin basit yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu kanaati ile mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyete konu basit yaralama eyleminin uzlaştırma kapsamında kaldığı, 5271 sayılı Kanun’un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) (1) numaralı kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde;
Sanık … hakkında silahla kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan açılan kamu davasının yargılama neticesinde sanık aleyhine silah nedeniyle artırım yapılmamasına karar verilmiştir. TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten basit yaralamaya teşebbüs suçunun ise TCK’nin 73. maddesine gereğince şikayet tabi suçlardan olduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında katılan …’ya yönelik kasten basit yaralama teşebbüs suçundan kurulan hükümde, CMK’nin 158/7. maddesinde yer alan “Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikayete bağlı olduğunun anlaşılması halinde; mağdur açıkça şikayetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunur” şeklindeki düzenleme ve katılanın yargılama aşamasında sanıktan açıkça şikayetçi olmadığına ilişkin herhangi bir beyanının bulunmaması karşısında; mahkemenin yargılamaya devam ederek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Açıklanan bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen (1) numaralı düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,
2) (2) numaralı kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde;
Sanık … hakkında silahla kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan açılan kamu davasının yargılama neticesinde sanık aleyhine silah nedeniyle artırım yapılmamasına karar verilmiştir. Basit yaralamaya teşebbüs suçunun ise CMK’nin 253. maddesine gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmıştır. Sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeden karar verilmesi isabetsizdir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen (2) numaralı düşünce yerinde görüldüğünden sanık … hakkında katılan …’yu kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2019/81 Esas, 2020/625 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yazar: Avukat Fatih Sefer