CMK Madde 170, kamu davasını açma görevini Cumhuriyet savcısına verir ve iddianame düzenlenmesi için yeterli şüphe ölçütünü belirler. İddianamenin zorunlu bilgileri, olayların delillerle ilişkilendirilmesi ve sonuç kısmında yer alacak talepler bu maddede düzenlenmiştir.
CMK Madde 170 – Kamu davasını açma görevi
Madde 170 – (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir.
(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.
(3) Görevli ve yetkili mahkemeye hitaben düzenlenen iddianamede;
a) Şüphelinin kimliği,
b) Müdafii,
c) Maktul, mağdur veya suçtan zarar görenin kimliği,
d) Mağdurun veya suçtan zarar görenin vekili veya kanunî temsilcisi,
e) Açıklanmasında sakınca bulunmaması halinde ihbarda bulunan kişinin kimliği,
f) Şikâyette bulunan kişinin kimliği,
g) Şikâyetin yapıldığı tarih,
h) Yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri,
i) Yüklenen suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,
j) Suçun delilleri,
k) Şüphelinin tutuklu olup olmadığı; tutuklanmış ise, gözaltına alma ve tutuklama tarihleri ile bunların süreleri,
Gösterilir.
(4) İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır; yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmez.
(5) İddianamenin sonuç kısmında, şüphelinin sadece aleyhine olan hususlar değil, lehine olan hususlar da ileri sürülür.
(6) İddianamenin sonuç kısmında, işlenen suç dolayısıyla ilgili kanunda öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinden hangilerine hükmedilmesinin istendiği; suçun tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, ilgili tüzel kişi hakkında uygulanabilecek olan güvenlik tedbiri açıkça belirtilir.
Kısa hukuki açıklama
Yeterli şüphe, mahkûmiyet için aranan kesin ispat değildir; soruşturma delillerinin kamu davası açılmasını haklı kılacak düzeyde olmasıdır. Bu koşul gerçekleştiğinde kural olarak Cumhuriyet savcısı iddianame düzenler. CMK 171’deki takdir yetkisi ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi gibi kanuni istisnalar saklıdır. Yeterli şüphe bulunmaması veya kovuşturma olanağının yokluğu hâlinde CMK 172 uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilir.
İddianamede isnat edilen fiilin kim tarafından, nerede, ne zaman ve nasıl işlendiği, mevcut delillerle bağlantısı kurularak açıklanmalıdır. Yalnız suç adı ve kanun maddelerini sıralamak yeterli değildir. Suçla veya delillerle ilgisiz bilgiler iddianameye alınamaz. Şüphelinin lehindeki hususların da belirtilmesi, savcının tarafsız biçimde maddi gerçeği araştırma ödevinin iddianameye yansımasıdır. Sonuç bölümünde talep edilen ceza ve güvenlik tedbirleri somut olarak gösterilir.
CMK 174 uyarınca kanuni koşulları taşımayan iddianame iade edilebilir; ancak yalnız suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iade kararı verilemez. İddianamenin kabulüyle kovuşturma başlar; mahkeme CMK 225 gereğince iddianamede gösterilen fiil ve faille bağlıdır. İsnadın açık biçimde ortaya konulması ve iddianameye karşı savunmanın hazırlanmasında müdafi yardımı, savunma hakkının etkili kullanılmasına hizmet eder.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
Seçilmiş Yargıtay kararları
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/1366, K. 2021/10618, T. 24.03.2021
4. Ceza Dairesi 2021/1366 E. , 2021/10618 K.
Basit tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından şüpheli … hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/12/2019 tarihli ve 2019/73230-53 soruşturma, 2019/46814 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Adana 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/05/2020 tarihli ve 2020/1126 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, şüphelinin müştekiye ait güzellik salonun müşterisi olduğu, olay tarihinden bir müddet önce arkadaşı …’in de hizmet aldığı ancak, yapılan işlemlerin beğenilmemesi nedeniyle iddia olunan suç tarihinde şüphelinin adı geçen arkadaşı ile birlikte mevcut durumu konuşmak için müştekinin dükkanına gittiği ve müşteki ile yapılan görüşme esnasında, beğenilmeyen iş bedelinin parasının arkadaşına iadesini istediği, müşteki tarafından paranın iade edilmeyeceğinin bildirilmesi üzerine, şüphelinin müştekinin sağ kolunu tutmak suretiyle sesini yükselterek müştekiyi tehdit ettiği ve müştekiye hakaret ettiği iddia olunan olay nedeniyle yapılan soruşturma sonunda, çelişen bilgi sahibi beyanlarına itibar edilemeyeceği, şüphelinin üzerine atılı suçu işlediği yönünde hakkında kamu davası açmaya yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;
Şüphelinin üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği ve bilgi sahibi olarak beyanına başvurulan arkadaşı …’in de şüphelinin beyanını destekler mahiyette ifade verdiği görülmekle birlikte, dosya arasında bulunan, olayın hemen akabinde düzenlenen ve müştekinin sağ kolundaki yaralanmayı belirtir Adli Tıp Kurumu’nun 19/11/2019 tarihli ve 48157 sayılı raporunun müştekinin yaralanma iddiasını doğrular nitelikte olduğu gibi, olay sırasında dükkanda bulunan ve beyanlarına başvurulan … …’in, müştekinin şüpheli tarafından tehdit edildiği ve müştekiye hakaret edildiğini açıkça beyan ettikleri, bu halde üzerine atılı suçlar nedeniyle şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
CMK’nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.” 2. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.” 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.
Aynı Kanun’un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;
“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir;
kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.
(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.
Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.
Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye “araştırma mecburiyeti ilkesi”; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise “kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi” denilmektedir.
Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. – Finlandiya kararı 2007; Sürmeli – Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.
İncelenen dosyada, şüpheli …’ın müştekinin sahibi olduğu güzellik merkezinden aldığı bir hizmetten memnun kalmayarak para iadesi istemesi üzerine çıkan tartışmada müştekiyi darp ettiği, tehdit ve hakaret ettiği iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında, bilgilerine başvurulan tanıklar………’in şikayete konu tartışmayı doğrulamaları ve müştekinin yaralanmasını doğrular nitelikteki adli rapor karşısında; CMK’nın 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin şüpheli hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından iddianame düzenlenebilmesi için suçların işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu açıktır. Şüphelinin eylemlerinin sübut bulup bulmadığı hususu, lehine ve aleyhine toplanacak tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara itiraz sonucunda verilen itirazın reddine dair mercii kararı hukuka aykırıdır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1- Adana 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/05/2020 tarihli ve 2020/1126 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/17410, K. 2022/19832, T. 27.12.2022
8. Ceza Dairesi 2020/17410 E. , 2022/19832 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜMLER: Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/4. maddesinde, “İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.” ve aynı kanunun 225/1. maddesinde, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” düzenlemelerine yer verilmiş olup, iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiilin ya da fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklanması ve açıklanan fiil ve faili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilmesi gerekir.
İncelenen dosyada … Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede sanıklara yüklenen suçun unsurlarını oluşturan eylemlerinin ne olduğuna ilişkin hiçbir açıklamaya yer verilmediği ve 5271 sayılı CMK.nın 225. maddesine aykırı olarak hükmün konusu olan olayın usulünce belirtilmediği anlaşıldığından aynı Yasanın 170/4. maddesine aykırı biçimde düzenlenmiş iddianamenin iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,
2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıklara yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/13534, K. 2024/5976, T. 04.06.2024
7. Ceza Dairesi 2022/13534 E., 2024/5976 K.
MAHKEMELERİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi, Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesi
SAYILARI : 2019/951 Değişik iş, 2017/804 Esas 2019/298 Karar
SUÇ: 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun’a muhalefet
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, itirazın reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2017/804 Esas, 2019/298 Karar sayılı kararıyla, 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun’a (4708 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanıklar … ve …’ın, anılan Kanun’un 9/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara karşı sanık … tarafından yapılan itirazın ise mercii Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2019/951 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 22.09.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/125484 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/125484 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “…Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre; sanıklar hakkında açılan davanın dayanağı olan ve Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/10/2017 tarihli ve 2017/2102 soruşturma, 2017/5486 esas sayılı iddianame incelendiğinde; yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanması zorunlu olmasına rağmen, sanıklara yüklenen ve suç olduğu kabul edilen eylemlerin ne olduğunun gösterilmediği, dolayısıyla anılan belgenin hukuken iddianame sayılamayacağı gözetilerek usulüne uygun olarak bir iddianame düzenlettirilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir…” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Sanık … hakkında Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2017/804 esas, 2019/298 karar sayılı kararıyla hükmolunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz edilmeden kesinleştiği, sanık … hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise itirazın reddi sonucunda Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2019/951 değişik iş sayılı kararıyla kesinleştiği, kanun yararına bozma ihbarnamesinde anılan her iki kararın da bozulmasının talep edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 170 ve 174. maddesinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmaması durumunun ancak iddianamenin iadesi nedeni olabileceği, iddianamenin iade edilmediği durumlarda ise, kovuşturmaya başlayan Mahkemece eksikliği tespit edilen hususlarda açıklattırılması veya iddianame düzenlenmesi için suç duyurusunda bulunulup, anılan eylemlere ilişkin suçlar yönünden dava açılması sağlanıp eldeki dava ile birleştirilmesinden sonra yapılacak yargılamaya göre bir hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talepte yer verilen ”…anılan belgenin hukuken iddianame sayılamayacağı…” yönündeki anlatım dışındaki anlatımlar yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE,
2.Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2017/804 Esas, 2019/298 Karar sayılı kararı ve Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2019/951 değişik iş sayılı kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, ayrı ayrı oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemelerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/14732, K. 2010/15842, T. 12.05.2010
2. Ceza Dairesi 2010/14732 E. , 2010/15842 K.
Kasten yaralama suçundan şüpheli … hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/01/2010 tarihli ve 2008/2315 soruşturma, 2009/41 esas, 2010/19 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun’un 174. maddesi gereğince iadesine dair Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/01/2010 tarihli ve 2010/9 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin (AKHİSAR) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2010 tarihli ve 2010/24 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/04/2010 gün ve 2010/4022/22598 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2010 gün ve 2010/95530 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesince, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesine göre güvenlik tedbirine hükmedilmesinin talep edilmemesi iddianamenin iadesi sebebi olarak gösterilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesinde, iddianamede bulunması gereken hususların neler olacağının gösterildiği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, bunlar arasında söz konusu iade sebebinin bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu, bu durumda, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Şüpheli …’un, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Yasanın 86/2,3-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemli 08.01.2010 tarih, 2010/19 sayılı iddianamenin, Akhisar 1.Sulh Ceza Mahkemesinin, 13.01.2010 tarih, 2010/9 sayılı kararı ile “yüklenen fiil için yasada hapis ve adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmesine rağmen iddianamede hangi yaptırımın uygulanmasının istendiği belirtilmeyip, hapis cezası istemi varsa TCK.’nın 53.maddesi uyarınca güvenlik tedbiri talebine yer verilmediğinden, iddianamenin, CMK.’nın 170.maddesinin 6.fıkrasına uygun olmadığı” gerekçesiyle aynı yasanın 174/1-a maddesi uyarınca iadesi kararına Cumhuriyet Savcılığının itirazı üzerine, Akhisar 2.Asliye Ceza Mahkemesince, kanun yararına bozma istemine konu 26.01.2010 gün, 2010/24 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.
5271 sayılı Yasanın 170.maddesinin 6.fıkrasında, iddianamenin sonuç kısmında, işlenen suç dolayısıyla ilgili kanunda öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinden hangilerine hükmedilmesinin istendiğine yer verilmesi zorunluluğu ve aynı yasanın iddianamenin iadesini düzenleyen 174.maddesinin 1.fıkra (a) bendinde 170.maddeye aykırı olarak düzenlenen iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verileceği öngörülmüştür.
İadesine karar verilen 08.01.2010 tarih, 2010/19 sayılı iddianamede, şüphelinin kasten yaralama suçundan TCK.’nın 86/2,3-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi isteminde bulunulurken, anılan maddedeki cezalardan hangisine hükmedilmesinin istendiği konusunda açıklık bulunmadığı gibi, uygulanması istenen güvenlik tedbirlerinin de gösterilmesi gerektiği yönündeki yasal düzenleme karşısında, hapis cezasına mahkumiyet halinde, TCK.’nın 53.maddesinin 1.fıkrasındaki güvenlik tedbirlerinin uygulanması isteminde bulunulması gerektiğinin gözetilmediği belirlenmekle, Akhisar 1.Sulh Ceza Mahkemesinin, 13.01.2010 tarih, 2010/9 sayılı iddianamenin iadesi kararına itiraz üzerine, itiraz merciince itirazın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, (AKHİSAR) 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2010 gün ve 2010/24 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 12.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
İlgili CMK şerhleri
- CMK Madde 171 – Kamu davasını açmada takdir yetkisi
- CMK Madde 172 – Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar
- CMK Madde 174 – İddianamenin iadesi
- CMK Madde 225 – Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi
Yazar: Avukat Fatih Sefer