CMK 29, hâkimin reddi istemi hakkında karar verilinceye kadar reddi istenen hâkimin yapabileceği işlemleri ve ret isteminin kabulünün duruşmaya etkisini düzenler. Hüküm, tarafsızlık incelemesi sonuçlanmadan yargılamanın esasına ilişkin işlemlere geçilmesini sınırlandırırken gecikmesinde sakınca bulunan işlemler için istisna tanır.
Reddi istenen hâkimin yapabileceği işlemler
Madde 29 – (1) Reddi istenen hâkim, ret hakkında bir karar verilinceye kadar yalnız gecikmesinde sakınca olan işlemleri yapar.
(2) Ancak, hâkimin oturum sırasında reddedilmesi hâlinde, bu konuda bir karar verilebilmesi için oturuma ara vermek gerekse bile ara vermeksizin devam olunur. Şu kadar ki, 216 ncı madde uyarınca tarafların iddia ve sözlerinin dinlenilmesine geçilemez ve ret konusunda bir karar verilmeden reddedilen hâkim tarafından veya onun katılımıyla bir sonraki oturuma başlanamaz.
(3) Ret isteminin kabulüne karar verildiğinde, gecikmesinde sakınca bulunan hâl nedeniyle yapılmış işlemler dışında, duruşma tekrarlanır.
CMK Madde 29’un hukuki değerlendirmesi
Ret istemi karara bağlanıncaya kadar hâkimin yetkisi kural olarak gecikmesinde sakınca bulunan işlemlerle sınırlıdır. Gecikmesinde sakınca, işlemin ertelenmesi durumunda delilin kaybolması veya sonradan aynı yararın sağlanamaması gibi somut bir riskin bulunmasını gerektirir. Bu gerekçeyle yapılan işlemin gecikmesinde sakınca bulunduğu hususu tutanağa geçirilmelidir.
Ret oturum sırasında istenmişse mevcut oturuma ara verilmeden devam edilebilir; ancak CMK 216 uyarınca esas hakkındaki iddia ve savunmaların alınması aşamasına geçilemez. Ret istemi karara bağlanmadıkça reddedilen hâkimle sonraki oturum da başlatılamaz. Ret isteminin geri çevrilmesine karşı yapılan itirazın usulüne uygun incelenmesi sağlanmadan esas hakkındaki mütalaa alınıp hüküm kurulması hukuka aykırıdır. Bu süreçte hâkimin reddi istemi ve itirazında hukuki yardım, savunma hakkını ve kanuni usul sınırlarını ilgilendirir.
Ret istemi kabul edilirse gecikmesinde sakınca bulunan hâl nedeniyle yapılan işlemler dışında duruşma tekrarlanır ve davaya başka hâkim veya mahkeme bakar. CMK 29’daki bu sınırlı işlem yetkisi, CMK 22 kapsamındaki hâkimin davaya bakamayacağı mutlak yasaklılık hâllerinden ayrıdır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
Yargıtay kararları
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 05.05.2026, E. 2026/2650, K. 2026/4646
12. Ceza Dairesi 2026/2650 E., 2026/4646 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2026/1 E., 2026/94 K.
SUÇ: Taksirle öldürme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık […] ve müdafileri, sanık […] müdafii, sanık […] müdafii, katılanlar […] ve […] vekili, katılanlar […], […], […], […] ve […] vekili, katılanlar […] ve […] vekili, katılanlar […], […], […] ve […] vekili, katılan […] vekili, katılanlar […], […], […] ve […] vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık […]’ın, sanık […] müdafilerinin, katılanlar […] ve […] vekilinin, katılanlar […], […], […], […] ve […] vekilinin, katılanlar […] ve […] vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık […] hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 22/3 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba, sanık […] hakkında 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 22/3, 62[…] . maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba, sanık […] hakkında 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 22/3, 62[…] . maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba, sanık […] hakkında 5271 sayılı CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiş, o yer Cumhuriyet savcısının, sanık […] ve müdafilerinin, sanık […] müdafiinin, sanık […] müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf talepleri üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. GEREKÇE VE KARAR
Kabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Dosya kapsamına göre sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında, Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamanın 16.10.2025 tarihli oturumunda, katılanlar […], […], […], […], […], […] ile katılanlar […], […], […], […] vekili, katılan […] vekili, katılanlar […], […], […], […] vekili, katılanlar […] ve […] vekili tarafından,“Heyetin tarafsızlığını yitirmiş olduğu” gerekçesiyle mahkeme heyeti ve başkanı hakkında hâkimin reddi talebinde bulunulduğu,
Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesince, “Mahkeme heyetinin topluca red istemine ve mahkeme Başkanının reddine ilişkin olarak Mahkeme heyetinin topluca reddedilemeyeceği duruşmayı yürüten Mahkeme heyetinin tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebeplerin ileri sürülmediği bu haliyle Mahkeme heyetinin ve mahkeme Başkanının reddine ilişkin talebin yargılamayı uzatmaya yönelik olduğu anlaşılmakla Mahkeme heyetinin toplu reddi ile Mahkeme Başkanının reddi talebinin reddine” karar verildiği ve bu karara karşı itiraz süresi ve merciinin ara kararda gösterilerek oturuma devam edildiği ve Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasının alındığı,
Bu aşamadan sonra katılanlar […] ve […] vekili, katılanlar […], […], […], […] vekili ile bir kısım katılanlar tarafından hâkimin reddi talebinin geri çevrilmesine ilişkin karara itiraz edilerek, itirazın itiraz merciince incelenmesi talebinde bulunulduğu; ancak mahkemece sanıklar ve müdafilerinin esas hakkındaki savunmalarının tespit edildiği, hazır bulunan sanıklardan son sözlerinin sorulduğu ve hükümlerin tefhim edildiği,
Anlaşılmaktadır.
5271 sayılı CMK’nın “Hâkimin reddi sebepleri ve ret isteminde bulunabilecekler” kenar başlıklı 24. maddesi;
“(1) Hâkimin davaya bakamayacağı hâllerde reddi istenebileceği gibi, tarafsızlığını şüpheye düşürecek diğer sebeplerden dolayı da reddi istenebilir.
(2) Cumhuriyet savcısı; şüpheli, sanık veya bunların müdafii; katılan veya vekili, hâkimin reddi isteminde bulunabilirler.
(3) Bunlardan herhangi biri istediği takdirde, karar veya hükme katılacak hâkimlerin isimleri kendisine bildirilir.”,
Aynı Kanun’un “Tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebeplerden dolayı hâkimin reddi isteminin süresi” kenar başlıklı 25. maddesi;
“(1) Tarafsızlığını şüpheye düşürecek sebeplerden dolayı bir hâkimin reddi, ilk derece mahkemelerinde sanığın sorgusu başlayıncaya; duruşmalı işlerde bölge adliye mahkemelerinde inceleme raporu ve Yargıtayda görevlendirilen üye veya tetkik hâkimi tarafından yazılmış olan rapor üyelere açıklanıncaya kadar istenebilir. Diğer hâllerde, inceleme başlayıncaya kadar hâkimin reddi istenebilir.
(2) Sonradan ortaya çıkan veya öğrenilen sebeplerle duruşma veya inceleme bitinceye kadar da hâkimin reddi istenebilir. Ancak bu istemin, ret sebebinin öğrenilmesinden itibaren yedi gün içinde yapılması şarttır.”,
Kanun’un “Reddi istenen hâkimin yapabileceği işlemler” kenar başlıklı 29. maddesi;
” (1) Reddi istenen hâkim, ret hakkında bir karar verilinceye kadar yalnız gecikmesinde sakınca olan işlemleri yapar.
(2) Ancak, hâkimin oturum sırasında reddedilmesi hâlinde, bu konuda bir karar verilebilmesi için oturuma ara vermek gerekse bile ara vermeksizin devam olunur. Şu kadar ki, 216 ncı madde uyarınca tarafların iddia ve sözlerinin dinlenilmesine geçilemez ve ret konusunda bir karar verilmeden reddedilen hâkim tarafından veya onun katılımıyla bir sonraki oturuma başlanamaz.
(3) Ret isteminin kabulüne karar verildiğinde, gecikmesinde sakınca bulunan hâl nedeniyle yapılmış işlemler dışında, duruşma tekrarlanır.”,
Aynı Kanun’un “Ret isteminin geri çevrilmesi” kenar başlıklı 31. maddesi ise;
“(1) Mahkeme, kovuşturma evresinde ileri sürülen hâkimin reddi istemini aşağıdaki durumlarda geri çevirir:
a) Ret istemi süresinde yapılmamışsa.
b) Ret sebebi ve delili gösterilmemişse.
c) Ret isteminin duruşmayı uzatmak amacı ile yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa.
(2) Bu hâllerde ret istemi, toplu mahkemelerde reddedilen hâkimin müzakereye katılmasıyla, tek hâkimli mahkemelerde de reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.
(3) Bu konudaki kararlara karşı itiraz yoluna başvurulabilir.”
Şeklinde düzenlemeler içermektedir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.10.2019 tarihli ve 2017/1-1109 Esas, 2019/569 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK’nın 29. maddesinde reddi istenilen hâkimin ret isteği karara bağlanıncaya kadar yapabileceği ve yapamayacağı işlemler ile yapabileceği işlemlerin geçerli olup olmadığı hususları düzenlenmiştir.
Maddeye göre, reddi istenilen hâkimin ret hakkında bir karar verilinceye kadar ancak gecikmesinde sakınca bulunan işlemleri yapıp diğer işlemleri yapmaması gerekir. Gecikmesinde sakınca bulunan hâl, derhâl işlem yapılmadığı takdirde suçun delillerinin ortadan kaybolması olasılığının ortaya çıkması durumudur. Gecikemez durumların varlığı hâlinde bir istem o anda yapılmadığında bir daha yapılması mümkün olmayabilir ya da yapılsa dahi ondan umulan faydaya ulaşamamak söz konusu olabilir. Bu nedenleri düşünen kanun koyucu tarafsızlığından şüphe edilen bir hâkim olsa bile gecikemez durumdaki bir işlemin o hâkim tarafından yapılmasını, hiç yapılmamasına üstün tutmuş ve hâkime bu alanda yetki vermiştir. Hâkim reddedildikten sonra henüz bu konuda bir karar verilmeden gecikmesinde sakınca bulunan hâl nedeniyle bir yargılama işlemi yapılmış ise tutanağa bu işlemin gecikmesinde sakınca olduğu kanaatine varılarak yapıldığı açıkça belirtilmelidir. Fakat maddeye eklenen 2. fıkraya göre ret isteği oturum sırasında yapılmış ise; ret konusunda karar verilmesi için oturuma ara verilmesi gerekse bile, hâkim o oturumdaki duruşmayı sürdürmek durumundadır. Ancak bu durumda da, 5271 sayılı CMK’nın 216. maddesi uyarınca tarafların iddia ve sözlerinin dinlenmesine geçilemez ve ret konusunda karar verilmeden reddedilen hâkim tarafından yeni oturum başlatılamaz. 5271 sayılı CMK’nın 216. maddesindeki sözden amaç delillerin ortaya konulması ve tartışması bittikten sonra yargılama sonuçlandırılırken taraflara verilmesi gereken sözdür. Yargılama bu noktaya geldiğinde reddi istenen hâkimin duruşmaya ara vermesi zorunludur. Ret istemi konusunda verilen ret ya da kabul kararına göre eski ya da yeni hâkimle duruşmanın sürdürülmesi gerekir.
Bu açıklamalar ışığında, hâkimin reddi talebi geri çevrildikten sonra reddi istenen hâkimin ret hakkında bir karar verilinceye kadar yalnız gecikmesinde sakınca olan işlemleri yapabileceğine ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 29/1. maddesi ve hâkimin reddi isteminin geri çevrilmesine ilişkin kararların itiraz kanun yoluna tabi olduğuna dair aynı Kanun’un 31/3. maddesinde yer alan açık hükümlere karşın, İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2025 tarihli oturumunda ret kararının geri çevrilmesine ilişkin ara karar kurulduktan sonra, bir kısım katılanlar ile vekillerinin bu karara yönelik itirazları ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK’nın 268. maddesinde yöntemi bildirildiği şekilde itiraz incelemesi yapılması sağlanmadan yargılamaya devam edilerek, yargılama bittikten sonra dahi hâkimin tarafsızlık sorununu gündemde tutacak şekilde nihai hüküm kurulması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık […] ve müdafilerinin, sanık […] müdafiinin, sanık […] müdafiinin, katılanlar […] ve […] vekilinin, katılanlar […], […], […], […] ve […] vekilinin, katılanlar […] ve […] vekilinin, katılanlar […], […], […] ve […] vekilinin, katılan […] vekilinin, katılanlar […], […], […] ve […] vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, 27.10.2025, E. 2023/10732, K. 2025/17049
4. Ceza Dairesi 2023/10732 E., 2025/17049 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/2112 E., 2023/651 K.
SUÇLAR: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59/5. maddesi gereğince sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, aynı olayla ilgili yargılamanın beraber yürütülmesinin gerekmesi sebebiyle diğer sanık hakkında verilen tefrik kararının hukuka aykırı olduğuna, Mahkeme başkanının sanığın sözünü keserek, taleplerini keyfi olarak reddederek ve sanığın duruşma salonu dışına çıkartarak tarafsızlığını kaybettiğine, reddedilen hakimin müzakereye katılması sebebiyle hakimin reddi talebinin usule aykırı olarak reddedildiğine, hakimin reddi talebi sonuçlanana kadar olağan yargılama faaliyetlerine ara verilmesi gerekirken esas hakkında mütalaanın alındığına, hakimin reddi talebinin geri çevrilmesine yapılan itiraz üzerine verilen itirazın reddi kararına yapılan itirazın merciine gönderilmediğine, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 tarih ve 2022/411 D. İş sayılı kararının itiraz yolu açık olarak verilmesi neticesinde meydana gelen yanıltmanın telafisi imkansız sonuçlar doğurduğuna, kanun yolu bildirimine güvenen sanık müdafiinin mazeretli sayılma isteminin reddine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın davaya konu olay ile ilgili işlenmemiş görüntülerin getirtilmesi talebinin reddedildiğine, tanıklar ve şikayetçilerin dinlenilmediklerine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin savunma hakkı kapsamında olduğuna, sanığın haksız şekilde duruşma salonundan çıkartılması sebebiyle kolluk görevlisinin eylemi hukuka aykırı olduğundan görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşmayacağına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-389Esas, 2019/608 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 29. maddesinde reddi istenilen hâkimin ret isteği karara bağlanıncaya kadar yapabileceği ve yapamayacağı işlemler ile yapabileceği işlemlerin geçerli olup olmadığı hususları düzenlenmiştir.
Söz konusumaddeye göre reddi istenen hâkimin, ret hakkında bir karar verilinceye kadar ancak gecikmesinde sakınca bulunan işlemleri yapıp diğer işlemleri yapmaması gerekir. Maddeye eklenen 2. fıkraya göre ret isteği oturum sırasında yapılmış ise; ret konusunda karar verilmesi için oturuma ara verilmesi gerekse bile hâkim o oturumdaki duruşmayı sürdürmek durumundadır. Ancak bu durumda da 5271 sayılı Kanun’un 216. maddesi uyarınca tarafların iddia ve sözlerinin dinlenmesine geçilemez ve ret konusunda karar verilmeden reddedilen hâkim tarafından yeni oturum başlatılamaz. Madde metnindeki “söz” ibaresi ile delillerin ortaya konulması ve tartışılması bittikten sonra yargılama sonuçlandırılırken taraflara verilmesi gereken söz kastedilmektedir. Reddi istenen hâkim katılanın son iddiası, Cumhuriyet savcısının esas hakkında görüşü ve sanık ya da müdafiinin esas hakkındaki savunmasını soramayacaktır. Oturumda yargılama bu noktaya geldiğinde reddi istenen hâkimin duruşmaya ara vermesi zorunludur. Ret istemi konusunda verilen ret ya da kabul kararına göre eski ya da yeni hâkimle duruşmanın sürdürülmesi gerekir.
Sanık hakkında açılan kamu davasında 31.03.2022 tarihli oturumda sanık ve müdafii tarafından heyet başkanı hakkında hâkimin reddi talebinde bulunulması üzerine aynı oturumda 5271 sayılı Kanun’un 31. maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri ile aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca hâkimin reddi talebinin geri çevrilmesine karar verildiği, sanık müdafii tarafından aynı oturumda anılan karara itiraz edilmesi üzerine aynı Kanun’un 268. maddesi uyarınca dosyanın itiraz merciine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak hazır bulunan Cumhuriyet savcısından esas hakkında mütalaasının alındığı anlaşılmakla;
5271 sayılı Kanun’un 31/3. maddesinde hâkimin reddi isteminin geri çevrilmesine ilişkin kararlara itiraz edilebileceğinin belirtilmesi, Mahkemece 31.03.2022 tarihli oturumda verilen hâkimin reddi talebinin geri çevrilmesine ilişkin karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine reddi istenen hâkimin ret hakkında bir karar verilinceye kadar yalnız gecikmesinde sakınca olan işlemleri yapabileceğine ilişkin aynı Kanun’un 29/1. maddesindeki açık hükmüne karşın reddi istenen heyet başkanının katılımıyla yargılamaya devam olunarak iddia makamının esas hakkındaki mütalaasının alınması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, sair yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.10.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 15.09.2020, E. 2019/11012, K. 2020/15552
8. Ceza Dairesi 2019/11012 E. , 2020/15552 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İftira
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık …’ın 29.04.2015 tarihli dilekçesinde Av. …’ın, davaya avukat olarak katılmasını ve kararı temyizini kabul etmediğini belirtmesi karşısında sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;
Hükmolunan cezaların tür ve miktarlarına göre sanığın duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık …’ın yakalama kararı üzerine Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/58 D.iş kararı ile alınan ifadesinde reddi hakim talebinde bulunduğu, hâkimin reddi taleplerine ilişkin olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 24 ve devamında yer alan düzenlemelere göre hareket edilmesi gerektiği, sanık tarafından hâkimin reddi talebinde bulunulması üzerine reddi istenen hâkimin ret hakkında bir karar verilinceye kadar yalnız gecikmesinde sakınca olan işlemleri yapabileceğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 29. maddesinin birinci fıkrasının açık hükmüne rağmen mahkeme hâkiminin, reddi hakim talebi konusunda usulünce bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması;
Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yazar: Avukat Fatih Sefer