CMK Madde 133, bir şirketin faaliyetleri çerçevesinde suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından gereklilik bulunduğunda şirket yönetimine kayyım atanmasını düzenler. Tedbir, şirketin yönetimine müdahale niteliği taşıdığından kanunda gösterilen suçlarla ve somut ihtiyaçla sınırlıdır.
CMK Madde 133 – Kanun metni
Şirket yönetimi için kayyım tayini
Madde 133 – (1) Suçun bir şirketin faaliyeti çerçevesinde işlenmekte olduğu hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için gerekli olması halinde; soruşturma ve kovuşturma sürecinde, hâkim veya mahkeme, şirket işlerinin yürütülmesiyle ilgili olarak kayyım atayabilir. Atama kararında, yönetim organının karar ve işlemlerinin geçerliliğinin kayyımın onayına bağlı kılındığı veya yönetim organının yetkilerinin ya da yönetim organının yetkileri ile birlikte ortaklık payları veya menkul kıymetler idare yetkilerinin tümüyle kayyıma verildiği açıkça belirtilir. Kayyım tayinine ilişkin karar, ticaret sicili gazetesinde ve diğer uygun vasıtalarla ilan olunur.
(2) Hâkim veya mahkemenin kayyım hakkında takdir etmiş bulunduğu ücret, şirket bütçesinden karşılanır. Ancak, soruşturma veya kovuşturma konusu suçtan dolayı kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararının verilmesi halinde; ücret olarak şirket bütçesinden ödenen paranın tamamı, kanunî faiziyle birlikte Devlet Hazinesinden karşılanır.
(3) İlgililer, atanan kayyımın işlemlerine karşı, görevli mahkemeye 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre başvurabilirler.
(4) Bu madde hükümleri ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.
a) Türk Ceza Kanununda yer alan,
1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79, 80),
2. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),
3. Parada sahtecilik (madde 197),
4. Fuhuş (madde 227),
5. Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama (madde 228),
6. Zimmet (madde 247),
7. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),
8. Silahlı örgüt (madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (madde 315),
9. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337),
Suçları,
b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12) suçları,
c) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,
d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,
e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.
(5) (Ek: 1/7/2016-6723/32 md.) Bu madde uyarınca atanan kayyımların görevleriyle ilgili iş ve işlemlerinden dolayı tazminat davaları, 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılır. Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan kayyımlara bir yıl içinde rücu eder.
CMK Madde 133’ün açıklaması
Şirkete kayyım atanması için suçun şirketin faaliyeti çerçevesinde işlenmekte olduğuna ilişkin kuvvetli şüphe sebepleri bulunmalı ve tedbir maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından gerekli olmalıdır. Sırf şirket ortağı veya yöneticisi hakkında soruşturma yürütülmesi yeterli değildir. Dördüncü fıkradaki suç sınırlaması gözetilir; diğer kanunlardaki açık özel hükümler saklıdır.
Kayyımın yetkisi kararın kapsamıyla belirlenir. Yönetim organının işlemlerini onaylamakla sınırlı bir kayyımlık kurulabileceği gibi yönetim yetkileri, gerektiğinde ortaklık payları veya menkul kıymetlerin idaresi yetkileriyle birlikte tümüyle kayyıma bırakılabilir. Hâkim veya mahkeme seçtiği yetki biçimini kararda açıkça göstermeli; atama ticaret sicili gazetesinde ve uygun diğer araçlarla ilan edilmelidir. Gereklilik ortadan kalktığında tedbirin sona erdirilmesi de yargısal kararla değerlendirilir.
Kayyım ücreti öncelikle şirket bütçesinden karşılanır. İlgili suç bakımından kovuşturmaya yer olmadığına veya beraate karar verilirse şirket bütçesinden ödenmiş ücretin tamamı kanuni faiziyle Hazine tarafından karşılanır. Bu ücret iadesi, kayyımın görev sırasındaki iş ve işlemleri sebebiyle doğan zarar için beşinci fıkrada düzenlenen Devlet aleyhine tazminat yolundan farklıdır. Beşinci fıkradaki tazminat için CMK 142–144 hükümleri uygulanır; Devletin kötüye kullanan kayyıma rücu hakkı ayrıca düzenlenmiştir.
İlgililer kayyımın işlemlerine karşı görevli mahkemeye başvurabilir. Üçüncü fıkranın lafzında 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu anılmakla birlikte, bu Kanun yürürlükten kaldırılmıştır; ilgili ticaret hukuku uyuşmazlıklarında yürürlükteki 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri değerlendirilir. Kayyım kararının kapsamına, işlemlerine ve başvuru yoluna ilişkin itirazların değerlendirilmesinde ceza soruşturmasında hukuki yardım önem taşır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
Seçilmiş Yargıtay kararları
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/5257, K. 2017/6804, T. 04.12.2017
11. Hukuk Dairesi 2016/5257 E. , 2017/6804 K.
MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Hasımsız olarak görülen davada … … 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/01/2016 tarih ve 2016/56-2016/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin … Holding A.Ş.’nin hissedarı ve yönetim kurulu başkanı olduğunu, … Holding A.Ş.’ye … … 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/2903 D.İş sayılı kararıyla CMK’nın 133/1. maddesi gereğince yönetim organının tüm yetkilerini kullanmak ve yeni yönetim kurulu oluşturmak üzere kayyım atandığını, mahkemece atanan kayyımların 20.11.2015 tarihinde toplanarak yönetim kurulu sıfatıyla 2015/2 sayılı kararı aldıklarını, bu kararın Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğini, ancak kayyımların aldıkları kararları yerine getirmelerinin TMK’nın kayyımlar için ortaya koyduğu hükümlere aykırı olduğunu ileri sürerek kayyımların yönetim kurulu sıfatıyla aldıkları 20.11.2015 tarihli 205/2 sayılı kararın hükümsüzlüğünün ve batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; işbu davada … Holding A.Ş.’ye atanan kayyımların aldığı kararların hükümsüzlüğünün ve batıl olduğunun tespitinin talep edildiği, ancak böyle bir davanın hasımsız açılmasının ve görülmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/4966, K. 2023/1282, T. 17.04.2023
12. Ceza Dairesi 2021/4966 E. , 2023/1282 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 23.01.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkil şirket, şirket ortağı, yetkilisi ve bir kısım çalışanları hakkında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve terörizmin finansmanının önlenmesi hakkındaki kanuna muhalefet suçları kapsamında yürütülen soruşturma kapsamında şirket yönetimine kayyum atandığını ve bu kayyumlara şirket bütçesinden maaş ödemesi ödemesi yapıldığını, yapılan soruşturma sonunda kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince kayyımlara ödenen 76.521,51 TL net ücret toplamı ve 22.606,55 TL yasal yükümlülükler (vergi ve pirim) olmak üzere toplam 99.128,05 TL nin yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.
2. Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmediğinden cevap dilekçesi sunulmamıştır.
3. … 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2018/171 Esas, 2018/56 Karar sayılı tensiben verilen kararı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2018/1619 Esas, 2018/1228 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.09.2021 tarihli ve 2018/76269 sayılı davanın 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları ile 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarında çözüme kavuşturulması gerektiğine ilişkin bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi;
Davanın ağır ceza mahkemesinde görülmesi ve kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Şirkete kayyum atanmasına ilişkin koruma tedbiri el koymanın özel hali olarak değerlendirilerek koruma tedbiri nedeniyle doğan zararlar 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca giderilebilecekse de, şirkete kayyum atanmasına ilişkin usul ve esasları belirleyen 133 üncü maddesi kayyuma ödenecek ücret ve kayyumun … ve işlemlerine ilişkin iki farklı özel hüküm içerdiği, kayyuma ödenen ücrete ilişkin 133 üncü maddesinin ikinci fıkrası " Hakim veya mahkemenin kayyum hakkında takdir etmiş bulunduğu ücret, şirket bütçesinden karşılanır. Ancak, soruşturma veya kovuşturma konusu suçtan dolayı kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararının verilmesi halinde; ücret olarak şirket bütçesinden ödenen paranın tamamı, kanuni faiziyle birlikte Devlet Hazinesinden karşılanır" şeklinde hüküm getirirken, aynı beşinci fıkrasında "Bu madde uyarınca atanan kayyumların görevleriyle ilgili … ve işlemlerinden dolayı tazminat davaları, 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılır" şeklinde düzenleme bulunduğu, ikinci fıkradaki hüküm sadece kayyuma ödenen ücrete ilişkinken, beşinci fıkra kayyumun şirketle alakalı … ve işlemleri neticesinde şirkete verdiği zararlara ilişkin olduğu, bu düzenlemedeki … ve işlemlerin kayyuma ödenen ücrete ilişkin olmadığı, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinde Ağır Ceza Mahkemesi’nin temel fonksiyonun haksız koruma tedbiri nedeniyle zarar görenlerin zararını belirleyip tazminata hükmetmek olduğu, kayyum ücretinin ödenmesi 141 ve devamındaki maddelere ilişkin tazminata konu bir anlaşmazlığı oluşturmadığı, kayyuma ödenen ücretin beraat ya da kovuşturmaya yer olmadığı kararıyla birlikte doğrudan hazine tarafından ödeneceğinin sabit olduğu, 133 üncü maddenin ikinci fıkrasındaki özel hüküm gereği, 141 ve devamındaki maddeler uyarınca Ağır Ceza Mahkemelerinin bu konuda herhangi bir görev ya da yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının istemi hakkında tensiben karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
5271 sayılı Kanun 133 üncü maddenin ikinci fıkrası gereğince, soruşturma konusu suçtan dolayı verilen kovuşturmaya yer olmadığına kararı nedeniyle Hakimin kayyum hakkında takdir etmiş bulunduğu şirket bütçesinden karşılanan ücrete ilişkin uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu ve bu nedenle açılan davanın aynı Kanunun 142 ila 144 üncü maddeleri çerçevesinde Ağır Ceza Mahkemesinde tazminat talebine konu edilemeyeceği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekiyorken karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği gerekçesi ile hükümdeki karar verilmesine yer olmadığı ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine davanın reddi ibaresinin eklenmesine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Davacı şirket, yetkilileri ve bir kısım çalışanları hakkında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve terörizmin finansmanının önlenmesi hakkındaki kanuna muhalefet suçlarından yapılan … Cumhuriyet Savcılığının 2016/80472 sayılı soruşturması kapsamında … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2016 tarihli ve 2016/796 değişik … sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun 128 inci maddesi gereğince mal varlıklarını elden çıkarmalarının önlenmesinin teminine yönelik olarak ‘satılmamaları yönünde tedbir konulmasına karar verildiği, yine … 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.06.2016 tarihli ve 2016/2535 değişik … sayılı kararı ile 133 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince kayyım atanmasına karar verildiği akabinde yine … 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 08.09.2016 tarihli ve 2016/3475 değişik … sayılı kararı ile 01.09.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 19 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince atanan kayyımların yetkilerinin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilmesine karar verildiği, yapılan soruşturma üzerine 14.02.2017 tarihli ve 2017/80038 sayılı karar ile ortak, yönetici, genel koordinatör, genel müdür, yetkili müdür ve müdür yardımcısı şeklinde görev almış kişiler hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, verilen karar üzerine Başsavcılıkca yapılan talep üzerine … 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.02.2017 tarihli ve 2017/854 değişik … sayılı kararı ile davacı şirket hakkındaki kayyım atama kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Şirket yönetimi için kayyum tayini 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinde;
(1) Suçun bir şirketin faaliyeti çerçevesinde işlenmekte olduğu hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için gerekli olması halinde; soruşturma ve kovuşturma sürecinde, hâkim veya mahkeme, şirket işlerinin yürütülmesiyle ilgili olarak kayyım atayabilir. Atama kararında, yönetim organının karar ve işlemlerinin geçerliliğinin kayyımın onayına bağlı kılındığı veya yönetim organının yetkilerinin ya da yönetim organının yetkileri ile birlikte ortaklık payları veya menkul
kıymetler idare yetkilerinin tümüyle kayyıma verildiği açıkça belirtilir. Kayyım tayinine ilişkin karar, ticaret sicili gazetesinde ve diğer uygun vasıtalarla ilan olunur.
(2) Hâkim veya mahkemenin kayyum hakkında takdir etmiş bulunduğu ücret, şirket bütçesinden karşılanır. Ancak, soruşturma veya kovuşturma konusu suçtan dolayı kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararının verilmesi halinde; ücret olarak şirket bütçesinden ödenen paranın tamamı, kanunî faiziyle birlikte Devlet Hazinesinden karşılanır.
(3) İlgililer, atanan kayyumun işlemlerine karşı, görevli mahkemeye 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre başvurabilirler.
(4) Bu madde hükümleri ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.
a) Türk Ceza Kanununda yer alan,
1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79, 80),
2. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),
3. Parada sahtecilik (madde 197),
4. Fuhuş (madde 227),
5. Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama (madde 228),
6. Zimmet (madde 247),
7. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),
8. Silahlı örgüt (madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (madde 315),
9. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337),
Suçları,
b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı
(madde 12) suçları,
c) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,
d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,
e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.
(5) (Ek: 1/7/2016-6723/32 md.) Bu madde uyarınca atanan kayyımların görevleriyle ilgili … ve
işlemlerinden dolayı tazminat davaları, 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılır. Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan kayyımlara bir yıl içinde rücu eder şeklinde düzenlenmiştir.
5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinin beşinci fıkrasında kayyımların yapmış olduğu … ve işlemlerden doğan zararlar yönünden 142 ilâ 144 üncü maddeler kapsamında Devlet aleyhine dava açılabileceğine ilişkin düzenleme dikkate alındığında, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince kayyımlara ödenen ücretin iadesi için koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açılamayacağı anlaşılmakla davanın reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2018/1619 Esas, 2018/1228 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca … 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2024/2246, K. 2025/2788, T. 29.05.2025
1. Hukuk Dairesi 2024/2246 E., 2025/2788 K.
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2020/429 E., 2023/313 K.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın TAKBİS sistemi üzerinden haricen yapılan incelemesinde, davalı …Ş adına kayıtlı olup Mahkemece iptaline karar verilen 21774/102434 hisse üzerinde 30.06.2006 tarih ve 4465 yevmiye sayılı işlemle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun kayyım olarak atandığı, tapu kaydında 30.06.2006 tarih ve 4465 yevmiye sayılı kayyım atama işleminin terkinine rastlanmadığı belirlenmiştir.
Bu itibarla 30.06.2006 tarih ve 4465 yevmiye sayılı kayyım atama işlemine dayanak evrakın/mahkeme kararının tapu müdürlüğünden temini ve örneğinin dosya arasına alınması, davalı … Anonim Şirketine kayyım tayin edilip edilmediği, kayyım atanmış ise kayyımlığın iradi kayyım, denetim kayyımı, yönetim kayyımı yahut 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 133. maddesi uyarınca koruma tedbiri olarak şirket yönetimi için atanan kayyımlık olup olmadığı, kayyım atama kararının kaldırılıp kaldırılmadığının ilgili Mahkeme, Sivas Ticaret ve Sanayi Odası, Sivas Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulması, verilecek cevabın dosyaya eklenmesi, Ticaret Sicil Gazetesinden ilgili ilânların çıktısının alınarak dosya arasına eklenmesi suretiyle sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
İlgili CMK şerhleri
Yazar: Avukat Fatih Sefer