CMK Madde 156, 150. madde kapsamında müdafi görevlendirilmesi gereken hâllerde talebi hangi makamın yapacağını, görevlendirmeyi hangi baronun gerçekleştireceğini ve şüpheli veya sanığın sonradan müdafi seçmesinin sonucunu düzenler. Bu usul, soruşturma ve kovuşturmada müdafi yardımının sağlanmasına ilişkindir.
CMK Madde 156 – Müdafiin görevlendirilmesinde usul
Madde 156 – (1) 150 nci maddede yazılı olan hâllerde, müdafi;
a) Soruşturma evresinde, ifadeyi alan merciin veya sorguyu yapan hâkimin istemi üzerine,
b) Kovuşturma evresinde, mahkemenin istemi üzerine,
Baro tarafından görevlendirilir.
(2) Yukarıda belirtilen hâllerde müdafi soruşturmanın veya kovuşturmanın yapıldığı yer barosunca görevlendirilir.
(3) Şüpheli veya sanığın kendisinin sonradan müdafi seçmesi halinde, baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi sona erer.
CMK 156. Maddenin Açıklaması
Madde 156, müdafi görevlendirilmesinin usulünü belirler; görevlendirme ihtiyacının hangi hâllerde doğduğu ise CMK Madde 150 uyarınca saptanır. Müdafi seçebilecek durumda olmadığını bildirip müdafi isteyen kişiye avukat görevlendirilir. Müdafii bulunmayan çocuklar, kendilerini savunamayacak derecede malul olanlar veya sağır ve dilsiz kişiler ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçların şüpheli ve sanıkları bakımından, kanundaki koşullarla müdafi görevlendirmesi isteme bağlı değildir.
Soruşturmada görevlendirme talebi ifadeyi alan merci veya sorguyu yapan hâkim tarafından, kovuşturmada ise mahkeme tarafından yapılır. Müdafii bu makamlar doğrudan seçmez; soruşturmanın veya kovuşturmanın yürütüldüğü yer barosu görevlendirir. Usulüne uygun bir talep ve görevlendirme bulunup bulunmadığı, avukatın müdafilik sıfatı ve işlem yapma yetkisi yönünden önem taşır.
Şüpheli veya sanık sonradan kendi müdafiini seçtiğinde baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi kanun gereği sona erer. Bu durum, kararların doğru müdafie bildirilmesi ve kanun yolu başvurularının yetkili kişi tarafından yapılması bakımından dikkate alınmalıdır. Seçilmiş müdafinin bu sıfatı mutlaka noter vekâletnamesiyle ispatlaması şart değildir; ancak şüpheli veya sanık tarafından seçildiği somut biçimde anlaşılmalıdır. Hazır bulunmayan kaçak veya duruşmadan bağışık tutulmuş sanığı temsil eden müdafiin sıfatının vekâletnameyle ispatı ise ayrıca önem taşır.
Bu nedenle soruşturma ve kovuşturmada müdafi yardımının hangi yolla sağlandığı, savunma hakkının kullanılması ve usul işlemlerinin geçerliliği bakımından önemlidir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
CMK 156 ile İlgili Yargıtay Kararları
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/15783, K. 2012/41421, T. 17.09.2012
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/15783 E. , 2012/41421 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık müdafii olarak hükmü temyiz eden avukat …’un, sanığın şüpheli sıfatıyla kovuşturma aşamasında kollukta alınan ifadesinde bulunduğu, dosya içerisinde sanık tarafından verilen vekaletnamesine rastlanmadığı, CMK 156/1.maddesinde kovuşturma evresinde mahkemenin talebi üzerine baro tarafından müdafii görevlendirileceğinin yazılı olduğu halde, böyle bir talep ve görevlendirme olmaksızın, sanık da haberdar edilmeden sanık müdafii olarak duruşmalara çağrıldığı ve kabul edildiği görülmekle, sanık adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda hüküm kurulan sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/2223, K. 2026/7422, T. 21.04.2026
4. Ceza Dairesi 2026/2223 E., 2026/7422 K.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/396 Değişik İş.
SUÇ : Hakaret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Kamu görevlisine hakaret suçundan sanık […] hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın beraatine dair […] 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/11/2023 tarihli ve 2023/600 esas, 2023/966 sayılı kararına karşı vekalet ücreti yönünden sanık müdafii tarafından yapılan itirazın, genel hükümlere göre duruşma açılmak suretiyle yargılama yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin mercii […] 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2023 tarihli ve 2023/396 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.02.2026 gün ve 2026/3257 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;
“5271 sayılı Kanun’un 252/6. maddesinde yer alan, "Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir. Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir." şeklindeki düzenleme karşısında,
Dosya kapsamına göre, […] Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 23/06/2023 tarihli ve 2023/12084 soruşturma, 2023/5346 esas, 2023/3839 sayılı iddianamenin, […] 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2023 tarihli kararı ile kabul edildiği, tensip zaptında yargılamanın basit yargılama usulüne göre yapılmasına karar verilerek, sanığa 07/08/2023 tarihinde tebliğ edilen müzekkere ile tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde mahkemeye savunmasını içeren beyan dilekçesi vermesi gerektiği, aksi takdirde yokluğunda karar verileceği hususunun ihtar edildiği, ancak sanık ve sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan yazılı bir beyan olmadığı gibi, sanık müdafiinin dosyaya vekaletnamesini sunmadığı, sanık ile avukat arasında vekalet ilişkisini gösteren herhangi bir belgenin dosyada bulunmadığı bu nedenle kanun yoluna başvuru hakkının bulunmadığı gözetilerek, mercii Mahkemesince 5271 sayılı Kanunun 252/6. maddesi gereğince itirazın reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2022 tarihli 2019/10-1 58[…] /103 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun’a göre bir ceza davasında müdafi ile şüpheli, sanık veya hükümlü arasında iki yöntem ile ilişki kurulabilmektedir. Birinci yöntem koşullarının gerçekleşmesi durumunda yasa gereği baro tarafından avukat görevlendirilmesi, ikinci yöntem ise şüpheli, sanık veya hükümlünün vekaletname ile avukat tayin etmesidir. 1412 sayılı CMUK’nın birinci şekilde görevlendirilen avukatı “müdafi”, ikinci şekilde görevlendirilen avukatı ise “vekil” olarak ifade etmesine karşın 5271 sayılı CMK’nın 2. maddesinin 1. fıkrasının c ve d bentlerinde yer verilen “[…]c) Müdafi: Şüpheli veya sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatı, d) Vekil: Katılan, suçtan zarar gören veya malen sorumlu kişiyi ceza muhakemesinde temsil eden avukatı,[…] ifade eder” tanımlamaları ile bu ayrım kaldırmıştır. Diğer bir anlatımla 5271 sayılı CMK’da ister koşullarının oluşması üzerine kanun gereği baro tarafından atanmış olsun isterse vekaletname ile görevlendirilsin, şüpheli veya sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukat “müdafi” olarak kabul edilmiştir. Şüpheli veya sanık ile avukat arasındaki iç ilişki bakımından bir vekalet ilişkisi bulunması “müdafi” kavramının tanımlanmasında dikkate alınmamıştır. Buna göre; avukat, temsil ettiği kişilerin sıfatına göre “vekil” veya “müdafi” olarak ceza muhakemesindeki yerini alacaktır. 5271 sayılı CMK, “müdafi” tanımlamasında bir değişiklik getirmesine karşın şüpheli, sanık veya hükümlü arasında ilişkinin kurulabilme yönteminde bir değişiklik yapmamıştır.
5271 sayılı CMK’nın “Şüphelinin veya sanığın müdafi seçimi” başlıklı 149. maddesi;
“Şüpheli veya sanık, soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında bir veya birden fazla müdafiin yardımından yararlanabilir; kanunî temsilcisi varsa, o da şüpheliye veya sanığa müdafi seçebilir[…]”,
“Müdafiin görevlendirilmesinde usul” başlıklı 156. maddesi ise;
“(1) 150 nci maddede yazılı olan hâllerde, müdafi;
a) Soruşturma evresinde, ifadeyi alan merciin veya sorguyu yapan hâkimin istemi üzerine,
b) Kovuşturma evresinde, mahkemenin istemi üzerine,
Baro tarafından görevlendirilir.
(2)
Yukarıda belirtilen hâllerde müdafi soruşturmanın veya kovuşturmanın yapıldığı yer barosunca görevlendirilir.
(3) Şüpheli veya sanığın kendisinin sonradan müdafi seçmesi halinde, baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi sona erer.” şeklinde düzenlenmiş olup şüpheli veya sanığa hukuki yardımda bulunan avukatın mahkemeye vekâletname ibraz etmesi gibi bir zorunluluk getirilmediği anlaşılmaktadır.
Bu çerçevede, avukatlık sıfatına sahip olan kişilerin müdafilik görevini üstlenilebilmeleri için şüpheli, sanık veya varsa kanuni temsilcisi tarafından seçilmiş ya da yetkili kurum tarafından usulüne uygun olarak görevlendirilmiş olmaları gerekmektedir.
Müdafinin hukuki yardımından yararlanmanın zorunlu olup olmamasına göre “zorunlu müdafilik” ve “iradi müdafilik”, müdafinin görevlendirme biçimine göre “seçilmiş müdafilik” ve “atanmış müdafilik” ayrımı yapılması mümkündür.
Görevlendirme şekline göre müdafi, “seçilmiş” ve “atanmış” olmak üzere ikiye ayrılmakta olup seçilmiş müdafilik şüpheli, sanık veya kanuni temsilci ile avukat arasında akdedilen avukatlık sözleşmesi ile tesis edilirken, atanmış müdafi ilgili merciin istemi üzerine muhakemenin yürütüldüğü yer Baro Başkanlığı tarafından görevlendirilmektedir.
“Seçilmiş müdafilik” de kendi içerisinde ikiye ayrılabilir. Müdafinin hukuki yardımından yararlanıp yararlanmamanın şüpheli, sanık veya kanuni temsilcisinin takdirine bırakıldığı ve ceza muhakemesinin müdafi olmadan da yürütülebilmesinin mümkün olduğu durumda “İradi seçilmiş müdafilik”, ceza muhakemesinin şüpheli veya sanığa hukuki yardımda bulunan bir müdafi bulunmaksızın yürütülemeyeceği hâllerde, şüpheli, sanık veya kanuni temsilcisinin hukuki yardımda bulunmak üzere bir müdafi seçmesi durumunda “zorunlu seçilmiş müdafilik” söz konusudur.
Benzer şekilde “atanmış müdafilik” de kendi içerisinde ikiye ayrılabilir. Ceza muhakemesinin yürütülmesi için bir müdafi bulunmasının zorunlu kılınmadığı hâllerde, şüpheli veya sanığın istemi üzerine atanacak bu müdafinin “iradi atanmış müdafi”; ceza muhakemesinin yürütülmesi için bir müdafi bulunmasının zorunlu olduğu hâllerde, şüpheli veya sanığın kendisine bir müdafi seçemeyecek durumda ise istem aranmaksızın atanacak müdafinin ise “zorunlu atanmış müdafi” olarak adlandırılması mümkündür.
İster iradi isterse zorunlu olsun, “seçilmiş müdafilik” durumunda, şüpheli/sanık veya kanuni temsilcisi ile seçilen avukat arasında Avukatlık Kanunu’nun 163. maddesinde düzenlenen avukatlık sözleşmesi ile kurulan bir ilişki bulunmaktadır. Avukatlık sözleşmesi bir özel hukuk sözleşmesidir. Sözlü veya yazılı olabileceği gibi sözleşmenin geçerliliği Borçlar Kanunu’nda yer alan genel hükümler dışında bir koşula bağlı tutulmamıştır. Şüpheli/sanık veya kanuni temsilci ile avukat arasında karşılıklı ve birbirine uygun irade açıklanması ile tesis edilen avukatlık sözleşmesi ile seçilmiş müdafinin görevlendirilmesi tamamlanacaktır.
Seçilmiş müdafinin, müdafilik hak ve yetkilerini kullanması ve görevlerini yerine getirmesi vekaletname ibrazına bağlı değildir. Ancak bu durum, seçilmiş müdafinin şüpheli, sanık veya kanuni temsilcisi tarafından seçildiğinin herhangi bir suretle ispatlanması, aynı şekilde avukatlık sözleşmesinin belli bir şekil şartına bağlı kılınmamış olmasının da ilgili merciler önünde işlem yapacak olan avukatın, hangi sıfatla hareket ettiği ve şüpheli/sanık veya hükümlünün müdafisi olduğunu ispat etmesi gerekliliğini ortadan kaldırmamaktadır.
Seçilmiş müdafi olan avukatın, şüpheli/sanık veya kanuni temsilcisi tarafından “müdafi” olarak görevlendirilmiş olduğunun, böylece müdafilik sıfatını kazandığının ve bu görevin tanıdığı hak ve yetkileri kullanılabileceğinin muhataplarınca bilinebilir olması gereklidir. Bu bakımdan, ceza muhakemesi hukukunda iradi veya zorunlu seçilmiş müdafi olarak görev yapacak olan avukatın “müdafi” tayin edildiğinin ilgili mercisine usulüne göre bildirilmesi gerektiği sonucuna ulaşmak yanlış olmayacaktır.
Bir avukatın müdafi olarak seçilmiş olduğu ise; ifade işlemi sırasında hazır bulunması, sanığın da hazır bulunduğu duruşmalarda savunma yapması, şüpheli/sanık tarafından ilgili merciler önünde müdafi olarak seçildiğinin beyan edilmesi, vekaletname ibraz edilmesi, şüpheli/sanık tarafından müdafi olarak seçildiğinin yazılı olduğu bir belgenin ibraz edilmesi gibi işlemlerle ortaya konulabilecektir. Bu ilişkinin varlığının herhangi bir şekilde ispatlanması mümkündür. Noter aracılığıyla düzenlenmiş olan vekaletname sadece bir ispat aracı olup hiçbir şekilde şüpheli/sanık ile müdafi ilişkisinin kurulması için bir geçerlilik şartı oluşturmamaktadır.
Ancak hazır bulunmayan kaçak veya bağışık tutulmuş olan bir sanığı temsil edecek müdafinin de bu sıfatı ispat için vekaletname göstermesi gerekir. (Yenisey/Nuhoğlu; CMH 4. Baskı S.195)
Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.10.1975 tarihli ve 7-9 sayılı kararında “Sanıkla birlikte duruşmaya gelen ve hâkim huzurunda müdafii olarak kabul edildiği sanık tarafından bildirilen vekaletnamesiz müdafinin hükmü temyiz etmesi hâlinde, dosyada sanığın açık bir muhalefeti bulunmuyorsa temyizin geçerli olduğu” sonuca ulaşılmış, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2020 tarihli ve 1421-461 sayılı kararında da "[…]Müdafilik sıfatının kazanılması ve bu görevin tanıdığı yetkilerin icra edilmesi için taraflar arasında bir vekâlet sözleşmesi gereklidir. Bu sözleşmenin mutlaka noter tarafından düzenlenmiş hatta yazılı bir vekâletname şeklinde olması gerekmemekte ve ceza yargılaması hukukunda avukatın vekil tayin edildiğinin mahkemeye usulüne göre bildirilmesi yeterlidir[…]" açıklamalarına yer verilmiştir.
İncelenen dosyada; şüpheli müdafii olarak soruşturma aşamasında 15.06.2023 tarihli ifade işlemi sırasında hazır bulunan Av. […]’in şüpheli tarafından müdafii olarak seçildiğinin ispatı olduğu, noter aracılığıyla düzenlenmiş olan vekaletname sadece bir ispat aracı olup hiçbir şekilde şüpheli ile müdafii ilişkisinin kurulması için bir geçerlilik şartı oluşturmayacağı anlaşıldığından, mercii karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun’un 252. maddesi gereğince itiraz üzerine genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesi gerektiğinden mercii kararının yerinde olduğu anlaşılmakla kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.04.2026 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/5107, K. 2024/6450, T. 24.04.2024
2. Ceza Dairesi 2024/5107 E., 2024/6450 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I- Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
I
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik Av. …’in temyiz isteminin incelenmesinde;
CMK’nın 156/3. maddesinde düzenlenen "Şüpheli veya sanığın kendisinin sonradan müdafi seçmesi halinde, baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi sona erer." hükmü gereğince 08.12.2023 tarihinde sanık müdafi olarak Av. …’in vekâletnamesini ibraz etmesi üzerine baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi Av. …’in görevinin sona erdiği nazara alındığında görevi sona eren Av. …’in hükmü sanık adına temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, Av. …’in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik Av. …’in temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık için 19.09.2023 tarihinde baro tarafından zorunlu müdafi olarak Av. …’in atandığı, 08.12.2023 tarihinde sanık müdafii olarak Av. …’in vekâletnamesini ibraz etmesi üzerine baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi Av. …’in görevinin sonlandırıldığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet hükmünün atanan zorunlu müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince, CMK’nın 156/3. maddesinde düzenlenen "Şüpheli veya sanığın kendisinin sonradan müdafi seçmesi halinde, baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi sona erer." hükmü gereğince istinaf mahkemesi kararının vekâletnameli müdafi Av. …’e tebliğ edilmesi gerekirken görevi sona eren zorunlu müdafie tebliğ edildiği, sanığın vekâletname sunan müdafiinin kararı öğrenmiş olması nedeniyle tekrar gerekçeli kararın bu müdafie tebliğine yer olmadığı, kararı öğrenme tarihinin tebliğ tarihi sayılması gerektiği, sanık adına vekâletname sunan sanık müdafiiinin kararı öğrenme üzerine yasal süresi içinde temyiz ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, temyiz istemi üzerine yapılan incelemede,
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, sanığın Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden tedavi görmesi nedeniyle ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmasının gerektiğine, zararın bilirkişiye hesaplatılarak sanığın yakınlarına bir bilgilendirmenin yapılmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
İlgili CMK Şerhleri
- CMK Madde 149 – Şüphelinin veya sanığın müdafi seçimi
- CMK Madde 150 – Müdafiin görevlendirilmesi
- CMK Madde 151 – Müdafi görevini yerine getirmediğinde yapılacak işlem ve müdafilik görevinden yasaklanma
Yazar: Avukat Fatih Sefer