CMK Madde 61, Cumhuriyet savcısı, mahkeme başkanı veya hâkim tarafından çağrılan tanığa ödenecek tazminatı ve zorunlu giderleri düzenler. Tanığın kaybettiği zaman karşılığında yıllık tarifeye göre ödeme yapılırken, gerekli seyahat, ikamet ve beslenme giderleri ayrıca karşılanır.
CMK Madde 61 – Tanığa verilecek tazminat ve giderler
(1) Cumhuriyet savcısı veya mahkeme başkanı veya hâkim tarafından çağrılan tanığa, her yıl Adalet Bakanlığınca hazırlanan tarifeye göre kaybettiği zaman ile orantılı bir tazminat verilir. Tanık hazır olmak için seyahat etmek zorunda kalmışsa, yol giderleriyle tanıklığa çağrıldığı yerdeki ikamet ve beslenme giderleri de karşılanır.
(2) Birinci fıkra hükmüne istinaden ödenmesi gereken tazminat ve giderler, hiçbir vergi, resim ve harç alınmaksızın, ödenir.
CMK Madde 61’in açıklaması
Tanığın zaman kaybına karşılık ödenecek tazminat, çağrının yapıldığı dönemde yürürlükte olan Adalet Bakanlığı tarifesine göre belirlenir. 1 Ocak 2026’da yürürlüğe giren 2026 Yılı Tanıklık Ücret Tarifesi, tanıklık nedeniyle kaybedilen zamanla orantılı olarak günlük 130,00 ila 200,00 TL arasında ödeme öngörmektedir. Tanığın hazır bulunmak için seyahat etmesi gerekiyorsa yol, ikamet ve beslenme giderleri bu tutardan ayrı karşılanır.
Tazminat ve giderler üzerinden vergi, resim veya harç kesintisi yapılamaz. Devlet Hazinesinden yapılan bu ödemeler CMK 324 uyarınca yargılama gideri niteliğindedir. Ancak tanığa yapılacak ödeme ile giderin yargılama sonunda kime yükletileceği farklı konulardır; gider sorumluluğu davanın sonucuna ve ilgili hükümlere göre belirlenir. Ceza yargılamasında tanık giderlerinin hükme bağlanması bakımından bu ayrım önem taşır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
Seçilmiş Yargıtay kararları
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/36624, K. 2017/1455, T. 08.02.2017
2. Ceza Dairesi 2014/36624 E. , 2017/1455 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargılama giderleri olan tanık ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunun adli para cezasının TCK’nın 52. maddesi gereğince 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki “24 eşit taksitte tahsiline” kısmından önce gelmek üzere “birer ay arayla” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2017/7448, K. 2019/752, T. 06.02.2019
20. Ceza Dairesi 2017/7448 E. , 2019/752 K.
Mahkeme: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin 24.01.2017 tarihli 2015/14301 esas ve 2017/118 karar sayılı bozma ilamından önce Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin bozma öncesi 27/06/2012 tarihli 2012/52 esas ve 2012/253 karar sayılı kararı ile belirlenen toplam 552 TL yargılama gideri sanığa yüklendiği halde bozma sonrası verilen kararda ise ilgili miktar açıklanmadan “Yargılama giderleri terkin miktarının altında olduğundan 6183 SY nın 106/1, CMK 324/4 maddeleri gereğince hazine üzerinde bırakılmasına” denilerek karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;
Hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünde yer alan “Yargılama giderleri terkin miktarının altında olduğundan 6183 SY nın 106/1, CMK 324/4 maddeleri gereğince hazine üzerinde bırakılmasına” ibaresinin çıkarılması ve yerine “Bu dava nedeniyle yapılan toplam 1.014,35 TL yargılama giderinden; tanık ücreti 6 TL, posta ücreti 5,675 TL, 7 adet tebligat gideri 66 TL, sanık … adına soruşturma ve kovuşturma aşamalarında barodan görevlendirilmiş müdafii ücreti toplam 705 TL olmak üzere toplam 782,675 TL’sinin sanık …’den tahsiline ve sanık … için yapılan tanık ücreti 6 TL, posta ücreti 5,675 TL, 5 adet tebligat gideri 48 TL, soruşturma aşamasında sanık … adına barodan görevlendirilmiş müdafii ücreti 172 TL olmak üzere toplam 231,75 TL’nin taksitle CMK’nın 325. maddesi uyarınca tahsiline” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/1776, K. 2026/6062, T. 06.05.2026
8. Ceza Dairesi 2026/1776 E., 2026/6062 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2025/4329 E., 2025/263 K.
SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçu yönünden kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşımakla gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2025 tarihli ve 2025/64 Esas, 2025/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 12[…] ay hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 28.11.2025 tarihli ve 2025/4329 Esas, 2025/263 Karar sayılı kararı ile; ”Hükmün yargılama giderleriyle ilgili bendinde bulunan “ATK ücreti 11.500,00 TL’NİN” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “tanıklık ücretleri olan 400,00 TL’nin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yanları usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafinin Temyiz İstemi
Yeterli ve somut delilin bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin hukuka aykırı toplandığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; 26.12.2024 tarihinde istihbari bilgi doğrultusunda yapılan fiziki takip sonucunda şüphe üzerine durdurulan kullanıcı […]’a üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulması üzerine sentetik kannabinoidi rızaen teslim ettiği ve muhafaza altına alındığı, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, istihbari bilgi alma tutanağı, fiziki takip tutanağı, olay tutanağı, kullanıcılar […] ve […]’nın müdafi eşliğinde alınan kolluk ifadeleri, ele geçirilen uyuşturucu maddeler ve uzmanlık raporu, tutanak mümzinin tanık sıfatıyla alınan ifadesi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 28.11.2025 tarihli ve 2025/4329 Esas, 2025/263 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.
Yazar: Avukat Fatih Sefer