CMK Madde 79, ceza muhakemesinde moleküler genetik inceleme yapılmasına karar verecek makamı ve incelemeyi gerçekleştirecek bilirkişiye ilişkin güvenceleri düzenler. Genetik inceleme yalnız hâkim kararıyla yapılabilir; bilirkişinin görevlendirilmesi, bağımsızlığı ve incelenecek örneğin kişisel bilgilerden ayrılması da bu hükme tabidir.
CMK Madde 79 – Kanun Metni
Hâkimin kararı ve inceleme yapılması
Madde 79 – (1) 78 inci madde uyarınca moleküler genetik incelemeler yapılmasına sadece hâkim karar verebilir. Kararda inceleme ile görevlendirilen bilirkişi de gösterilir.
(2) Yapılacak incelemeler için resmen atanan veya bilirkişilikle yükümlü olan ya da soruşturma veya kovuşturmayı yürüten makama mensup olmayan veya bu makamın soruşturma veya kovuşturmayı yürüten dairesinden teşkilât yapısı itibarıyla ve objektif olarak ayrı bir birimine mensup olan görevliler, bilirkişi olarak görevlendirilebilirler. Bu kişiler, teknik ve teşkilât bakımından uygun tedbirlerle yasak moleküler genetik incelemelerin yapılmasını ve yetkisiz üçüncü kişilerin bilgi edinmesini önlemekle yükümlüdürler. İncelenecek bulgu, bilirkişiye ilgilinin adı ve soyadı, adresi, doğum tarihi bildirilmeksizin verilir.
CMK Madde 79’un Açıklaması
Karar yetkisi: CMK 78 kapsamında DNA ve diğer moleküler genetik incelemelere yalnız hâkim karar verebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde dahi Cumhuriyet savcısına bu incelemeye doğrudan karar verme yetkisi tanınmamıştır. Beden muayenesi veya biyolojik örnek alınmasına ilişkin CMK 75 ve 76 kapsamındaki karar, genetik inceleme yapılmasına ilişkin hâkim kararıyla karıştırılmamalıdır. İncelemenin amacı ve görevlendirilen bilirkişi kararda belirlenmelidir.
Bilirkişinin konumu: İncelemeyi resmen atanmış veya bilirkişilikle yükümlü kişiler ya da soruşturma ve kovuşturmayı yürüten makamdan bağımsız görevliler yapabilir. Aynı kurum içindeki birimden görevlendirme söz konusuysa, birimin soruşturmayı yürüten daireden teşkilât yapısı itibarıyla ve objektif olarak ayrı olması gerekir. Yetkili bilirkişi ve incelemeyi gerçekleştiren laboratuvarın kararla ilişkisi somut işlem üzerinden değerlendirilir.
Gizlilik ve amaç sınırlılığı: Bilirkişiye incelenecek bulguyla birlikte kişinin adı, soyadı, adresi ve doğum tarihi bildirilmez. Yasak genetik analizleri ve yetkisiz kişilerin bilgi edinmesini önleyecek teknik ve teşkilât tedbirleri alınmalıdır. İnceleme yalnız CMK 78’de belirtilen tespit amaçlarıyla sınırlıdır; sonuçlar üzerindeki kişisel veri koruması, kullanım ve imha hükümleri ayrıca CMK 80’de düzenlenir.
Genetik delillerin elde edilmesi ve değerlendirilmesinde ceza yargılamasında müdafi yardımı, kararın kapsamının ve delilin hukuka uygunluğunun denetlenmesi bakımından önem taşır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
Seçilmiş Yargıtay Kararları
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, 11.04.2011, E. 2009/18701, K. 2011/5063
6. Ceza Dairesi 2009/18701 E., 2011/5063 K.
Gördes ilçesinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak olay yerinde bulunan ve delil olması nedeniyle muhafaza altına alınan 2 adet eldiven poşeti üzerinde DNA incelemesi yapılmasına yönelik Gördes Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin, “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 75 ve 76 ncı maddelerinde, olay yerinden elde edilen materyaller üzerine DNA incelemesi yapılabilmesi işleminin sayılmadığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 78 inci maddesinde hakim kararı gerektiren inceleme konusu olarak yalnızca 75 ve 76 ncı maddelerde öngörülen işlemlerle elde edilen örnekler sayılmış olup olay yerinden elde edilen herhangi bir eşya veya materyal (eldiven poşeti) üzerinde DNA incelemesi yapılmasının Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 75, 76, 78 ve 79 uncu maddelerinde öngörülmediği” gerekçesiyle reddine dair Gördes Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2009 tarihli ve 2009/31 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin GÖRDES Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2009 tarihli ve 2009/9 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.07.2009 gün ve 2009/7977/39598 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 10.08.2009 gün ve KYB.185823 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 09.09.2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
Dosya kapsamına göre,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 78. maddesindeki,
“(1) 75 ve 76 ncı maddelerde öngörülen işlemlerle elde edilen örnekler üzerinde, soybağının veya elde edilen bulgunun şüpheli veya sanığa ya da mağdura ait olup olmadığının tespiti için zorunlu olması halinde moleküler genetik incelemeler yapılabilir. Alınan örnekler üzerinde bu amaçlar dışında tespitler yapılmasına yönelik incelemeler yasaktır.
(2) Birinci fıkra uyarınca yapılabilen incelemeler, bulunan ve kime ait olduğu belli olmayan beden parçaları üzerinde de yapılabilir. Birinci fıkranın ikinci cümlesi, bu halde de uygulanır.”
Aynı Kanun’un 79/1. maddesindeki “78 inci madde uyarınca moleküler genetik incelemeler yapılmasına sadece hakim karar verebilir. Kararda inceleme ile görevlendirilen bilirkişi de gösterilir.”
Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde suç yerinde elde edilen bulgular üzerinde moleküler genetik incelemeler yapılabileceği ve bunun sadece hakim kararı ile mümkün olduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;
Ceza Muhakemesinde Beden Muayenesi, Genetik İncelemelere ve Fizik Kimliği Tespiti Hakkındaki Yönetmeliğin 12/2 ve devamı maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 75 ve 76 ncı maddelerinde öngörülen işlemlerle elde edilen örnekler üzerinde, soy bağının veya elde edilen bulgunun şüpheli veya sanığa ya da mağdura ait olup olmadığının tespiti için zorunlu olması halinde moleküler genetik incelemeler yapılabilir,” düzenlemesiyle aynı Kanun’un 79/1.maddesindeki “78 inci madde uyarınca moleküler genetik incelemeler yapılmasına sadece hâkim karar verebilir,” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, suç yerinde elde edilen bulgular üzerinde moleküler genetik incelemeler yapılabileceği ve bunun sadece hakim kararı ile mümkün olduğunun gözetilmemesi,
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay C.Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile, Gördes Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 04.03.2009 tarih ve 2009/9 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nun 310. maddesi yollamasıyla 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 11/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, 11.09.2013, E. 2013/17456, K. 2013/24199
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2013/17456 E. , 2013/24199 K.
“İçtihat Metni”
Otomobil hırsızlığı suçundan suça sürüklenen çocuk … hakkında yapılan soruşturma sırasında, araç üzerinde yapılan inceleme sonucunda elde edilen kanlı peçete ile suça sürüklenen çocuğun kan örneğinin mukayesesinin yapılması amacıyla suça sürüklenen çocuktan kan örneği alınmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 78 ve 79. maddeleri gereğince genetik moleküler inceleme yapılmasına karar verilmesine yönelik … Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddine dair … 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2013/111 değişik is sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2013 tarihli ve 2013/62 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17/04/2013 tarih ve 2013/6049/24986 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2013 tarih ve 2013/142585 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE; Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 78. maddesindeki, “(1) 75 ve 76. maddelerde öngörülen işlemlerle elde edilen örnekler üzerinde, soybağının veya elde edilen bulgunun şüpheli veya sanığa ya da mağdura ait olup olmadığının tespiti için zorunlu olması halinde moleküler genetik incelemeler yapılabilir. Alınan örnekler üzerinde bu amaçlar dışında tespitler yapılmasına yönelik incelemeler yasaktır.
(2) Birinci fıkra uyarınca yapılabilen incelemeler, bulunan ve kime ait olduğu belli olmayan beden parçaları üzerinde de yapılabilir. Birinci fıkranın ikinci cümlesi, bu halde de uygulanır.” Aynı Kanun’un 79/1. maddesindeki “78. madde uyarınca moleküler genetik incelemeler yapılmasına sadece hakim karar verebilir. Kararda inceleme ile görevlendirilen bilirkişi de gösterilir.” Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, suç yerinde elde edilen bulgular üzerinde moleküler genetik incelemeler yapılabileceği ve bunun sadece hâkim kararı ile mümkün olduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMUK’un 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla, GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 5271 sayılı CMK’nın 75. maddesi uyarınca, şüpheli veya sanığın beden muayenesi ve vücudundan kan veya benzeri biyolojik örnek alınması işleminde, hâkim veya mahkemeden, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde ise; Cumhuriyet savcısından karar alınması(bu durumda yirmidört saat içinde hâkim onayı da gerekir.) zorunlu olduğu gibi, aynı Kanun’un 78. ve 79/1. maddeleri uyarınca, 75 ve 76. maddeye göre alınan örnekler üzerinde … elde edilen bulgunun şüpheli ya da mağdura ait olup olmadığının tespiti için … moleküler genetik inceleme yapılabilmesi için de mutlaka hâkim veya mahkemeden karar alınması gerekir.
Somut olayda, suça sürüklenen çocuk [kimlik bilgisi çıkarıldı]’den kan örneği alınması ve alınan bu kan örneği ile suç konusu araçtan elde edilen bulguların karşılaştırılması, diğer bir ifadeyle moleküler genetik inceleme işleminin yapılabilmesi için 5271 sayılı CMK’nın 75, 78 ve 79/1. maddelerinin âmir hükümleri uyarınca, mutlaka hâkim kararına gerek bulunmaktadır.
Açıklanan nedenlerle; Kanunyararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden istemin kabulü ile … 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.03.2013 tarih ve 2012/62 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-a. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 11.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, 29.03.2023, E. 2023/1307, K. 2023/1785
9. Ceza Dairesi 2023/1307 E. , 2023/1785 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2018 tarihli ve 2018/5117 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/475 Esas, 2019/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2019/617 Esas, 2019/721 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
4. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2019/4407 Esas, 2020/2522 Karar sayılı kararı ile Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen rapora göre sanığın antisosyal kişilik bozukluğunun olduğunun belirlenmesi ve müdafiinin sanığın akıl hastası olduğunu ileri sürmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda rapor alınmadan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/343 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
6. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/27412 Esas, 2022/6508 Karar sayılı kararı ile müştekinin alkolün etkisiyle fiile karşı mukavemet kabiliyetini kaybettiğine dair bir iddia bulunmadığı gibi doğal uyku halinin de beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunma kapsamına girmediği gözetilmeden olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği belirtilerek temel cezanın teşdiden belirlenmesi ve hükmün gerekçesinde 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin tatbik edileceği belirtilmesine rağmen kısa kararda anılan maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle çelişkiye yol açılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
7. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Katılanın olay günü alkollü ve yorgunluğun etkisi altında olması hasebiyle derin bir uykuda olduğuna, uykudan uyanışının eylemlerin sonuna tekabül etmesi ve kıyafetlerinin çıkarıldığını duymayacak kadar derin uykuda olması nedeniyle doğal uyku halinde olmadığına, dolayısıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulama koşullarının oluştuğuna, olayın vahameti karşısında sanığın alt sınırdan cezalandırılmasının Kanun’un gerek lafzına gerekse ruhuna aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Sanık İle Müdafiinin Temyiz İsteği
Olay tarihinde sanığın parmaklarında oluşan hasar nedeniyle elinde atel takılı olduğuna, organ sokma suçunun işlenebilmesi için elin rahat bir şekilde hareket ettirilebiliyor olması gerektiğine, katılanın eğitim düzeyi ve mensup olduğu çevre nazara alındığında iddia ettiği eylem sırasında çığlık atarak sanığa karşı koyabileceği aşikarken sanığa direndiğine dair bir beyanda bulunmadığına, olayın kurmaca olduğuna, katılanın eşini bir başkasıyla aldattığına, sanığın da sevgilisini üvey babasına söyleyeceğini annesine iletince bu şekilde iftira tertiplendiğine, hükme esas alınan moleküler genetik inceleme raporunun Cumhuriyet savcısı tarafından izin alınmadan Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarına gönderilmesinin hukuka aykırı delil mahiyetinde olduğuna, katılanın hükümden sonra verdiği şikâyetten vazgeçme dilekçesinde sanığın üzerine çıkmış vaziyette üst giysilerini çıkarmak için uğraştığını, kendisiyle temas haline geçmediğini belirttiğine, bu dilekçeye göre katılanın sanığa iftira attığına, bozma öncesi hükümde takdiri indirim hükmü uygulanmışken temyize konu kararda uygulanmamasının hukuki güvenilirlik ilkesine aykırı olduğuna, uygulanmama gerekçelerinin de genel geçer ifadelerden ibaret olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk derece mahkemesi; “…Olay günü sanığın cezaevinden tahliye olduğu, öz annesi olan mağdur ile buluşarak Beylikdüzü’nde bir kafede oturup alkol aldıkları, sonrasında mağdurun home ofis olarak kullandığı eve geldikleri, sanığın mağdurun uyumakta olduğu yatak odasına gece saat 04:30 sıralarında giderek mağdura vajinal yoldan vücuda organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, mağdurun üzerinde ağırlık hissederek uyanması üzerine sanığın boşaldığını anlayarak sanığı üzerinden attığı…” şeklindeki kabulüyle sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
1.Katılan beyanı, savunma, moleküler genetik inceleme raporu, sanığın suç tarihinden önce cezaevinde bulunduğu sırada katılana gönderdiği mektupların ve suç tarihinden sonraki tarihlerde katılanın telefonuna gönderdiği mesajların içerikleri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın öz annesi olan katılana karşı vajinal yoldan organ sokmak şeklindeki eylemi gerçekleştirdiği kabul edilerek kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Bakırköy 3.Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2018 tarih ve 2018/6950 değişik iş sayılı kararı ile olay yerinde muhafaza altına alınan çarşaf için elkoyma kararı verilerek polis kriminal laboratuvarı tarafından
moleküler genetik inceleme yapılması izninin verilmesi karşısında, moleküler genetik inceleme kararında incelemeyi yapacak bilirkişinin genel bir ifadeyle belirlendiği, dolayısıyla bu karara uygun olarak incelemenin bünyesinde polis kriminal laboratuvarı bulunduran Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından yapıldığı, Cumhuriyet savcısının talimatı olmadan suç yeri dışındaki bir teşkilat aracılığıyla moleküler genetik inceleme yaptırılmasının delili tek başına hukuka aykırı delil haline getirmeyeceği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde; suçun işleniş biçimi ve olayın özellikleri göz önüne alınarak temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinde sayılan haller nazara alındığında, Mahkemece dosya kapsamıyla örtüşen “…Sanığın adli sicil kaydı, sabıkalı olma şeklindeki olumsuz geçmişi ve cezasında indirim yapılmasını gerektirir bir durumu tespit olunamadığından…” şeklindeki gerekçeler ile sanık hakkında takdiri indirim maddesi uygulanmadan kurulan hükümde; bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/574 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.
İlgili CMK Şerhleri
CMK Madde 75 – Şüpheli veya sanığın beden muayenesi ve vücudundan örnek alınması, CMK Madde 78 – Moleküler genetik incelemeler ve CMK Madde 80 – Genetik inceleme sonuçlarının gizliliği.
Yazar: Avukat Fatih Sefer