CMK Madde 75, şüpheli veya sanıktan delil elde etmek amacıyla iç beden muayenesi yapılmasının ve biyolojik örnek alınmasının koşullarını düzenler. Tedbir, kişinin beden bütünlüğüne müdahale niteliğinde olduğundan yetkili merci kararı, sağlık güvenceleri ve kanuni sınırlar gözetilerek uygulanır.
CMK Madde 75 – Kanun metni
Şüpheli veya sanığın beden muayenesi ve vücudundan örnek alınması
Madde 75 – (Değişik: 25/5/2005 – 5353/2 md.)
(1) Bir suça ilişkin delil elde etmek için şüpheli veya sanık üzerinde iç beden muayenesi yapılabilmesine ya da vücuttan kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tükürük, tırnak gibi örnekler alınabilmesine; Cumhuriyet savcısı veya mağdurun istemiyle ya da re’sen hâkim veya mahkeme, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilebilir. Cumhuriyet savcısının kararı, yirmidört saat içinde hâkim veya mahkemenin onayına sunulur. Hâkim veya mahkeme, yirmidört saat içinde kararını verir. Onaylanmayan kararlar hükümsüz kalır ve elde edilen deliller kullanılamaz.
(2) İç beden muayenesi yapılabilmesi veya vücuttan kan veya benzeri biyolojik örnekler alınabilmesi için müdahalenin, kişinin sağlığına zarar verme tehlikesinin bulunmaması gerekir.
(3) İç beden muayenesi veya vücuttan kan veya benzeri biyolojik örnekler alınması, ancak tabip veya sağlık mesleği mensubu diğer bir kişi tarafından yapılabilir.
(4) Cinsel organlar veya anüs bölgesinde yapılan muayene de iç beden muayenesi sayılır.
(5) Üst sınırı iki yıldan daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda, kişi üzerinde iç beden muayenesi yapılamaz; kişiden kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tükürük, tırnak gibi örnekler alınamaz.
(6) Bu madde gereğince alınacak hâkim veya mahkeme kararlarına itiraz edilebilir.
(7) Özel kanunlardaki alkol muayenesine ve kan örneği alınmasına ilişkin hükümler saklıdır.
Hukuki açıklama
İç beden muayenesi ile kan, tükürük, saç, tırnak ve benzeri örneklerin alınması, somut bir suçla ilgili delil elde etme amacı taşımalıdır. Kural olarak hâkim veya mahkeme karar verir; Cumhuriyet savcısı yahut mağdur bunu isteyebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hâlde Cumhuriyet savcısı karar verebilir. Bu karar en geç yirmidört saat içinde hâkim veya mahkemenin onayına sunulur; hâkim veya mahkeme de yirmidört saat içinde kararını verir. Onaylanmayan karar hükümsüzdür ve bu işlemle elde edilen delil kullanılamaz. Örnek alındıktan sonra verilen karar, önceki usulsüzlüğü kendiliğinden gidermez.
Müdahale kişinin sağlığına zarar verme tehlikesi taşımamalı ve tabip veya sağlık mesleği mensubu başka bir kişi tarafından yapılmalıdır. Cinsel organların veya anüs bölgesinin muayenesi iç beden muayenesidir. Hapis cezasının üst sınırı iki yıldan az olan suçlarda bu tedbir uygulanamaz; üst sınırın tam iki yıl olması ise bu özel yasağın kapsamına girmez. Özel kanunların alkol muayenesi ve kan alınmasına ilişkin hükümleri saklıdır.
İşlemin amacı, kapsamı, gerekliliği ve kararın hukuka uygunluğu somut olay bakımından denetlenir. Şüpheli veya sanığın rızası, maddedeki karar ve sağlık koşullarını kendiliğinden ortadan kaldırmaz. Hâkim veya mahkeme kararına itiraz edilebilir. Alınan örnek üzerinde ayrıca moleküler genetik inceleme yapılacaksa CMK 78 ve CMK 79 hükümlerindeki özel koşullar uygulanır; kişisel verilerin korunması bakımından CMK 80 de dikkate alınır. Beden muayenesi ve delilin hukuka uygunluğunun değerlendirilmesinde müdafi yardımı, bu güvencelerin somut soruşturma veya kovuşturmada ileri sürülmesi bakımından önemlidir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun diğer hükümlerini CMK tam metni sayfasında inceleyebilirsiniz.
CMK 75 ile ilgili Yargıtay kararları
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/12954, K. 2024/8522, T. 07.11.2024
8. Ceza Dairesi 2024/12954 E., 2024/8522 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/1179 E., 2023/1032 K.
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası,58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2022/160 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.
C. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/1179 Esas, 2023/1032 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.
D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanğın temyiz sebepleri özetle; amcasının oğlunun kendisine tuzak kurarak alkol alırken içerisine uyuşturucu madde kattığından mahkumiyet kararını temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, ihbar üzerine yapılan ev aramasında yakalanan şahsın uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğunu söylemesi üzerine, sanıktan alınan örnekten uyuşturucu madde tespit edilmesi ile sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mesai saatlerinde yapılacak arama ve şüphelinin vücudundan örnek alma işlemlerinin asıl olarak sulh ceza hakimliğinin kararı ile yapılması gerektiği (CMK 119 ve CMK 75), dosyada bu işlemlerin, dolaysıyla sanıktan idrar alma işleminin gecikmesinde sakınca bulunduğu hal iddiasıyla Cumhuriyet savcısı kararı ile yapıldığı, Cumhuriyet savcısının bu talimatı kolluk ile yapılan telefon görüşmesinde verdiğinin anlaşıldığı ancak idrar alım işlemi saat11:00 olmasına rağmen Cumhuriyet savcısı ile görüşme saatinin 12:45 olduğu, yine mesai saatlerinde yapılan bu işlemle ilgili neden gecikmesinde sakınca bulunduğuna dair bir açıklama olmadığı, sonuç olarak CMK’nın 75. maddesi kapsamında usulsüz olarak yapılan idrar alım işleminden elde edilen delilin hükme esas alınamayacağı, bu kapsamda sanığın da uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesinin yeterli olmayacağı dikkate alınarak beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine istinafı üzerine ilk derece mahkemesince beraat kararının kaldırılarak; gecikmesinde sakınca bulunan halin varlığının somut olayın özelliklerine göre tayin ve taktirinin gerektiği, sulh ceza hâkimliklerinin mesai saatleri dışında ve hafta sonları nöbet esaslarına göre görevlerine devam ettikleri hususu dikkate alındığında, gecikmesinde sakınca bulunan hal kavramının sırf hafta sonu ve mesai saatleri dışında kalan zaman dilimiyle sınırlandırılmasının doğru bir çıkarım olmayacağı, CMK’nın 75/1 maddesinde belirtilen "Bir suça ilişkin delil elde etmek için şüpheli veya sanık üzerinde iç beden muayenesi yapılabilmesine ya da vücuttan kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tükürük, tırnak gibi örnekler alınabilmesine, Cumhuriyet savcısı veya mağdurun istemiyle ya da re’sen hâkim veya mahkeme, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilebilir. Cumhuriyet savcısının kararı, yirmidört saat içinde hâkim veya mahkemenin onayına sunulur. Hâkim veya mahkeme, yirmidört saat içinde kararını verir. Onaylanmayan kararlar hükümsüz kalır ve elde edilen deliller kullanılamaz" şeklindeki düzenleme ile olayın oluş şekli ve suçun niteliğine göre kan ve idrardaki uyuşturucu madde miktarının geçecek süre içerisinde azalacağı, sanık hakkında kan ve idrar tahlilinin alınmasında delillerin kaybolması ihtimalinin her zaman bulunduğu, bu nedenle sanık hakkında Cumhuriyet Savcısının gecikmesinde sakınca hal olarak vermiş olduğu kan ve idrar tahlilinin alınması yönündeki talimatında herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, ayrıca Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen kararın yasada belirtilen süre içerisinde hakim onayına sunulduğu ve Sulh Ceza Hakimliği tarafından da onaylanmasına karar verildiği, bu şekilde sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan yürütülen soruşturma sırasında yaptırılan kan/idrar tahlil sonuçlarına göre uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğinin dosya kapsamında mevcut tüm delillerle sabit olduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna yönelik olarak yapılan çalışmalarda, sanığın 19.01.2022 tarihinde saat 00:55’te yapılan teşhis işlemi ile teşhis edildiği olayla ilgili sanık hakkında aynı gün sabah saat 09:00 da arama kararı verildiği, yine aynı gün saat 11:06’da sanığın idrar tahlili için idrarının alındığı bilahere, arama ve idrar alım işlemlerinin gecikmesinde sakınca bulunduğu hal iddiasıyla Cumhuriyet savcısından karar alındığı ancak Cumhuriyet savcısı ile kolluk arasındaki görüşme tutanağının aynı gün saat 12:45 saatinde yapıldığı anlaşılan olayda; 5271 sayılı Kanun’un 75 inci maddesi uyarınca sanığın vücudundan örnek alınmasına dair Cumhuriyet savcısının kararının, sanıktan örnek alındıktan yaklaşık bir saat kırk beş dakika sonra verilmiş olması hukuka uygun olmayan delil niteliğinde olduğundan tahlil sonucunun 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak, mahkûmiyetine yeterli başkaca da delil bulunmayan sanığın beraati yerine atılı suçu işlediği sabit kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Kabule göre de;
İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı açılan kamu davasının olduğundan bahisle,19.01.2022 tarihli inceleme konusu eylemi nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği, bu evrakın incelenen dosya arasında bulunmadığı ya da kamu davasının ertelenmesi kararına ilişkin inceleme tutanağının da dosya arasında yer almadığı anlaşılmakla,
Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden, söz konusu dosyanın/dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 19.01.2022 tarihli eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/1179 Esas, 2023/1032 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîre Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2024/2330, K. 2024/20281, T. 13.06.2024
10. Ceza Dairesi 2024/2330 E., 2024/20281 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2023/306 E., 2023/336 K.
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesi özetle; kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.
III. GEREKÇE
Dosya arasında bulunan Çarşamba İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23.10.2012 tarihli "Tahkikat Evrakı" konulu yazısında gözaltına alınan sanığın Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine götürülerek rapor alınması talimatı verildiğinin belirtildiği ve İlkadım Kaymakamlığı Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinin 23.10.2012 tarihli raporunda sanığın idrar tarama testinde THC Pozitif (+) çıktığının ve madde kullandığının bildirildiği, 04.12.2012 tarihli iddianame içeriğinde sanığın sadece tahlil sonucunda uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması nedeniyle kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan cezalandırılmasının istendiği ve Mahkeme karar gerekçesinin de sanığın tahlil sonucuna dayandırıldığı anlaşılmakla;
5271 sayılı Kanun’un 75 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Bir suça ilişkin delil elde etmek için şüpheli veya sanık üzerinde iç beden muayenesi yapılabilmesine ya da vücuttan kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tükürük, tırnak gibi örnekler alınabilmesine; Cumhuriyet savcısı veya mağdurun istemiyle ya da re’sen hâkim veya mahkeme, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilebilir. Cumhuriyet savcısının kararı, yirmidört saat içinde hâkim veya mahkemenin onayına sunulur. Hâkim veya mahkeme, yirmidört saat içinde kararını verir. Onaylanmayan kararlar hükümsüz kalır ve elde edilen deliller kullanılamaz" hükmü gereği bozmaya uyulduğu halde, 5271 sayılı Kanun’un 75 inci maddesi uyarınca sanığın vücudundan örnek alınmasına dair hâkim veya mahkeme ya da Cumhuriyet savcısının kararının bulunup bulunmadığının araştırılmaması ve sonucuna göre tahlil sonucunun hükme esas alınıp alınmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/11249, K. 2021/425, T. 20.01.2021
12. Ceza Dairesi 2020/11249 E. , 2021/425 K.
Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği
Trafik Güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2012/1856 sayılı soruşturma esnasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 75. maddesi uyarınca şüpheli …’dan kan örneği alınması talebi üzerine, şüphelinin üzerine atılı suçun üst sınırının 2 yıldan az olduğu gerekçesiyle talebin reddine dair Gaziosmanpaşa Sulh Ceza Hakimliğinince verilen 14/09/2020 tarihli ve 2020/321 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/09/2020 tarihli ve 2020/1934 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" başlıklı 179/2. maddesinde yer alan, "Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun "Şüpheli veya Sanığın Beden Muayenesi ve Vücudundan Örnek Alınması" başlıklı 75/5. maddesinde yer alan “Üst sınırı iki yıldan daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda, kişi üzerinde iç beden muayenesi yapılamaz; kişiden kan veya benzeri biyolojik örneklerle saç, tükürük, tırnak gibi örnekler alınamaz.” şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, şüphelilerin üzerlerine atılı eylemin üst sınırının iki yıldan daha az hapis cezasını gerektiren suç olmayıp, iki yıla kadar hapis cezası gerektirmesi karşısında, şüphelinin kan örneğinin alınabileceği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/10/2020 gün ve 94660652-105-07-15089-2020-Kyb sayılı sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2020 gün ve 2020/99595 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Alanya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/09/2020 tarihli ve 2020/1934 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
İlgili CMK şerhleri
CMK Madde 76 – Diğer kişilerin beden muayenesi ve vücuttan örnek alınması ile CMK Madde 78 – Moleküler genetik incelemeler.
Yazar: Avukat Fatih Sefer