Marka Hükümsüzlüğü Davası: Şartlar, Süre ve Sonuçlar

Marka hükümsüzlüğü davası, tescilli bir markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) m.5 veya m.6’daki tescil engellerinden biri nedeniyle mahkeme kararıyla tamamen ya da belirli mal ve hizmetler bakımından geçersiz kılınmasını sağlayan davadır. Davada belirleyici olan; somut hükümsüzlük sebebinin varlığı, davacının talep hakkı, iddiayı destekleyen deliller ve özellikle önceki markaya dayalı uyuşmazlıklarda sessiz kalma ile kullanım ispatı savunmalarıdır. Hükümsüzlük kararı kural olarak marka başvuru tarihinden itibaren sonuç doğurur; ancak kanun, önceden kesinleşip uygulanmış kararlar ve uygulanmış sözleşmeler için önemli istisnalar öngörür.

Marka hükümsüzlüğü davasının hukuki niteliği ve konusu

Marka koruması, SMK m.7/1 uyarınca kural olarak tescille elde edilir. Bununla birlikte sicile kayıt, tescil anında bulunması gereken hukuki şartların mevcut olduğunu tartışılmaz hâle getirmez. Kanunun yasakladığı bir işaret tescil edilmişse veya daha önceki bir hakla bağdaşmayan tescil yapılmışsa, SMK m.25 uyarınca mahkemeden bu kaydın hükümsüz kılınması istenebilir. Davanın konusu kural olarak tescilli markadır; henüz tescil edilmemiş başvuruya karşı idari süreçte kullanılabilecek yollar ile tescil sonrasındaki hükümsüzlük davası aynı işlem değildir.

Hükümsüzlük davası, marka sahibinin işareti piyasada kullanmasının mutlaka marka hakkına tecavüz oluşturduğu iddiasına dayanmak zorunda değildir. Amaç, sicildeki tescilin hukuki dayanağını ortadan kaldırmaktır. Başkasının markasını izinsiz kullanma fiiline karşı ileri sürülebilecek tespit, men, ref ve tazminat talepleri ise marka hakkına tecavüz davası kapsamında ayrıca değerlendirilir. Davalı tarafın kendi adına tescilli markasının bulunması, önceki hak sahibine karşı her durumda ihlal sorumluluğunu ortadan kaldırmaz; bu mesele tescile dayalı kullanım savunması bakımından ayrıca önem taşır.

Hangi nedenlerle markanın hükümsüzlüğü istenebilir?

SMK m.25/1, hükümsüzlük nedenlerini bağımsız ve sınırsız bir liste olarak kurmaz; mutlak ret nedenlerini düzenleyen m.5 ve nispi ret nedenlerini düzenleyen m.6 hükümlerine gönderme yapar. Dava dilekçesinde hangi bent veya bentlerin hangi somut olaylarla gerçekleştiğinin açıkça kurulması gerekir.

Örneğin bir kelimenin belirli ürünler bakımından doğrudan cins veya vasıf bildirmesi, mutlak ret nedenleri yönünden incelenebilir. Önceki markayla benzerlik iddiasında ise yalnız ortak kelimeye bakılmaz; ilgili tüketici, işaretlerin bütünsel izlenimi ve mal veya hizmet ilişkisi birlikte değerlendirilir. Bu başlığın maddi ölçütleri nispi ret nedenleri ve karıştırılma ihtimali incelemelerinde ayrıntılıdır. Mal ve hizmetlerin aynı Nice sınıfında bulunması tek başına yeterli olmadığı gibi, farklı sınıflarda olmaları da her durumda benzerliği dışlamaz; sınıflandırma bakımından Nice sistemi yalnız başlangıç verisidir.

Önceki tescilsiz bir işarete dayalı talepte, işaret üzerindeki öncelikli hakkın niteliği ve kazanıldığı tarih ispatlanmalıdır; tescilsiz markanın korunması ayrı bir inceleme konusudur. Tanınmışlık iddiası ileri sürülüyorsa ilgili tarihteki bilinirlik ve Kanun’un aradığı diğer şartlar somutlaştırılmalıdır; tanınmış markaya ilişkin ispat genel bir soyut kabulün yerine geçmez. Kötü niyetli tescil, ticari vekilin izinsiz tescili ve logo üzerindeki eser hakkı ile marka tescilinin çatışması gibi özel ihtilaflarda aynı genel dava yolu uygulanmakla birlikte maddi hukuki test farklıdır.

Kimler hükümsüzlük isteyebilir, dava kime karşı açılır?

SMK m.25/2 uyarınca menfaati olanlar, Cumhuriyet savcıları ve ilgili kamu kurum ve kuruluşları markanın hükümsüzlüğünü isteyebilir. Menfaatin kapsamı, dayanılan sebebe göre somutlaştırılır. Örneğin önceki marka hakkına dayanarak SMK m.6/1 uyarınca dava açan kişi, iddia ettiği önceki hakkı ve bu hakkın ilgili başvuru karşısındaki önceliğini ortaya koymalıdır. Kamu yararını ilgilendiren m.5 nedenlerinde menfaat değerlendirmesi, özel bir önceki marka hakkının bulunması şartına indirgenmez.

SMK m.25/3 uyarınca dava, dava tarihinde sicilde marka sahibi olarak kayıtlı kişiye veya onun hukuki halefine yöneltilir. Marka devredilmişse dava öncesinde güncel sicil kaydı incelenmelidir. TÜRKPATENT, hükümsüzlük davasında davalı olarak gösterilmez. Sicildeki hak sahipliği ve devir zinciri, marka devri ve sicil işlemleri yönünden önemlidir. Bir marka hakkında Kurumun verdiği idari kararın yargısal denetimi ise ayrı olan YİDK kararının iptali davası çerçevesindedir.

Hükümsüzlük davasında görevli ve yetkili mahkeme

SMK m.156/1 uyarınca görevli mahkeme fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesidir. Bu ihtisas mahkemesinin kurulmadığı yerlerde, görev alanına giren uyuşmazlıklara yetkilendirilmiş asliye hukuk mahkemeleri bakar. Yetki bakımından, üçüncü kişinin marka sahibi aleyhine açtığı hükümsüzlük davasında SMK m.156/5 gereğince kural olarak davalı marka sahibinin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. Davalının Türkiye’de yerleşim yeri bulunmuyorsa m.156/4’teki sicile kayıtlı vekilin işyeri veya koşullarına göre Kurum merkezinin bulunduğu yer düzenlemesi dikkate alınır.

Hükümsüzlük davasının sırf TÜRKPATENT siciliyle ilgili olması, tek başına davanın her durumda Ankara’da açılacağı anlamına gelmez. SMK m.156/2’deki Ankara kuralı Kurum kararlarına karşı açılan davalara ilişkindir. Bu nedenle görev, yetki ve husumet birlikte değerlendirilmelidir.

Marka hükümsüzlüğü davası için beş yıllık süre var mı?

Bütün hükümsüzlük sebeplerine uygulanan, tescilden itibaren otomatik işleyen genel bir beş yıllık dava açma süresi bulunduğu söylenemez. SMK m.25/6 özel olarak, önceki marka sahibinin sonraki tarihli markanın kullanıldığını bildiği veya bilmesi gerektiği hâlde bu kullanıma birbirini izleyen beş yıl boyunca sessiz kalmasını düzenler. Sonraki markanın tescili kötü niyetliyse bu hükümdeki hak kaybı istisnası uygulanmaz.

Dolayısıyla beş yıllık değerlendirme yapılırken salt sicil kayıt tarihi değil; sonraki markanın kullanımı, önceki marka sahibinin bilgi veya bilmesi gerekme durumu, sessizliğin kesintisiz sürüp sürmediği ve kötü niyet iddiası incelenir. Daha önceki ihtarlar, idari itirazlar, dava dosyaları ve taraf yazışmaları bu tartışmada önem taşıyabilir. Sessiz kalma yoluyla hak kaybının bütün koşulları ayrı başlık altında ele alınmalıdır.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesinin 23.06.2022 tarihli, E.2020/1218, K.2022/1066 sayılı kararında sonraki markalar bakımından beş yıllık sürenin dolmadığı ve somut olayda kötü niyet değerlendirildiğinde sessiz kalma savunmasının kabul edilemeyeceği belirtilmiştir. Karar, her olayda beş yıllık sürenin mutlaka tescil tarihiyle başlayacağını değil; SMK m.25/6 koşullarının olay üzerinden incelenmesi gerektiğini göstermektedir.

Önceki markanın kullanımının ispatı hangi hâlde gerekir?

SMK m.25/7, özellikle m.6/1’e dayalı marka hükümsüzlüğü davaları için önemli bir savunma öngörür: davalı, davacının dayandığı önceki markanın kullanımının ispatını SMK m.19/2 rejimi çerçevesinde def’i olarak ileri sürebilir. Bu savunma bütün m.5 ve m.6 nedenleri için kendiliğinden geçerli değildir; kanun açıkça m.6/1’e atıf yapmaktadır.

Hükümsüzlük davasındaki kullanım incelemesinin iki farklı zaman kesiti bulunabilir:

1. Dava tarihi kesiti: Kullanıma ilişkin beş yıllık dönem belirlenirken dava tarihi esas alınır.
2. Sonraki markanın başvuru veya rüçhan tarihi kesiti: Davacının önceki markası o tarihte en az beş yıldır tescilliyse, davacı ayrıca o tarihte m.19/2 kapsamındaki kullanım şartlarının yerine getirildiğini ispatlar.

Önceki markanın tescili ve ciddi kullanımı, mal veya hizmetlerin tamamı için varsayılamaz. Kullanım ispatı yalnız belirli mal veya hizmetler yönünden başarılıysa, hükümsüzlük iddiasının dayanağı da bu çerçevede değerlendirilebilir. İdari itirazda kullanım ispatı ile dava aşamasındaki m.25/7 def’i usulen aynı süreç değildir; delillerin türleri ve ispat gücü için marka kullanım ispatı delilleri önemlidir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 27.11.2025 tarihli, E.2023/1905, K.2025/2268 sayılı kararında, belirli hizmetler bakımından işaret ve emtia benzerliğine rağmen davalının m.25/7 kapsamındaki kullanım ispatı savunması üzerine davacı markasının o hizmetlerde kullanımının kanıtlanamadığı değerlendirilmiş ve m.6/1’e dayalı hükümsüzlük isteminin reddi yönündeki karar isabetli bulunmuştur. Bu örnek, benzerliğin tespit edilmesinin her zaman davanın kabulü için yeterli olmadığını gösterir.

Davada ileri sürülebilen diğer savunmalar

Tescilden sonra ayırt edicilik kazanılması

SMK m.25/4 özel bir istisna içerir. Marka, m.5/1-(b), (c) veya (d)’ye aykırı olarak tescil edilmiş olsa bile, hükümsüzlük talebinden önce ilgili mal veya hizmetler bakımından kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanmışsa bu nedenlerle hükümsüz kılınamaz. Bu savunma diğer bütün mutlak ret nedenlerini ortadan kaldıran genel bir iyileştirme mekanizması değildir. Hangi tüketici çevresinde, hangi işaretin, ne ölçüde ticari kaynak göstergesine dönüştüğü delillendirilmelidir; ayrıntılı ölçütler kullanımla kazanılmış ayırt edicilik kapsamında incelenir.

Önceki hakkın kapsamı, muvafakat ve birlikte var olma

Davalı; davacının iddia ettiği hakkın daha geç tarihli olduğunu, işaretler arasında iltibas bulunmadığını, mal veya hizmetlerin ilgili bakımdan benzer olmadığını, tanınmışlık koşullarının gerçekleşmediğini veya önceki hakka ilişkin başka sınırlamalar bulunduğunu savunabilir. Dosyada bir marka muvafakatnamesi ya da birlikte var olma sözleşmesi varsa belgenin tarafları, kapsamı, hukuki niteliği ve ilgili tescil engeline etkisi somut olarak incelenmelidir. Belgelerin varlığı tek başına bütün hükümsüzlük iddialarını bertaraf etmez.

Önceki tescillere dayalı bir müktesep hak veya seri marka savunması da ancak kendine özgü şartları gerçekleştiği ölçüde önem taşıyabilir. Bir marka başvurusunun önceki benzer tescillerden herhangi birine dayanması, kendiliğinden sınırsız tescil yetkisi doğurmaz.

Marka hükümsüzlüğü davasında hangi deliller gereklidir?

Delil planı, dayanılan m.5 veya m.6 nedenine göre değişir. Mahkemeye yalnız marka tescil belgelerini sunmak, örneğin kötü niyeti veya önceye dayalı tescilsiz hakkı her durumda kanıtlamaz. Özellikle şu veri grupları önem kazanır:

• Sicil ve öncelik belgeleri: Marka örnekleri, başvuru/tescil/rüçhan tarihleri, tescilli mal ve hizmet listeleri, devir ve hak sahipliği kayıtları.
• Benzerlik ve pazar verileri: Ürün ve hizmetlerin niteliği, ticari kanallar, ilgili tüketici çevresi, rakip işaretlerin kullanıldığı bağlam, gerektiğinde uzman incelemesi.
• Önceki hak ve kullanım delilleri: Tarihli faturalar, siparişler, kataloglar, internet arşivleri, reklam belgeleri, ürün örnekleri, ilgili döneme ait satış veya hizmet kayıtları.
• Tanınmışlık ve kazanılmış ayırt edicilik delilleri: İlgili tarihe ilişkin pazar payı, reklam yatırımı, coğrafi yaygınlık, tüketici araştırması ve diğer objektif kayıtlar.
• Kötü niyet ve sessiz kalmaya ilişkin kayıtlar: Taraflar arasındaki eski ticari ilişki, yazışmalar, ihtarnameler, idari itirazlar, erişilebilir tarihli duyurular ve kullanımın ne zaman öğrenildiğini gösteren olgular.

Delillerin yalnız varlığı değil, ilgili tarih ve ilgili mal veya hizmetle bağlantısı belirleyicidir. Örneğin yıllar sonra hazırlanmış bir reklam görseli, başvuru tarihindeki tüketici algısını tek başına ispatlamaz. Benzer şekilde ticari faaliyetin varlığı, belirli bir markanın ciddi kullanımını otomatik olarak göstermez. Önceki marka araştırması ile elde edilen bulgular davadaki belge incelemesini destekleyebilir; fakat sicil araştırmasının kapsamı ve tarihi ayrıca değerlendirilir.

Dava nasıl açılır ve mahkeme neyi inceler?

Hükümsüzlük talebi, yetkili ve görevli mahkemeye dava dilekçesi verilmesiyle ileri sürülür. Dilekçede hükümsüzlüğü istenen tescilin numarası ve sahibi, hangi mal veya hizmetler için hükümsüzlük talep edildiği, m.5 veya m.6 kapsamındaki hukuki sebepler, bunların maddi vakıaları ve dayanak deliller açıkça gösterilmelidir. Sonucun sicile yansıtılmasına yönelik taleple birlikte dava konusu tescilin yargılama süresince devredilmesi veya uyuşmazlığın ağırlaşması riskleri de somut koşullara göre ele alınabilir.

Yargılamada mahkeme, dayanılan nedenin niteliğine göre başvuru ve rüçhan tarihlerini, önceki hakkı, işaretlerin ilgili mal veya hizmetler bakımından karşılaştırmasını, varsa özel istisnaları ve taraf savunmalarını inceler. Teknik veya piyasa bilgisi gerektiren konularda bilirkişi görüşü alınabilse de tescil engelinin ve hükümsüzlüğün hukuki değerlendirmesi mahkemeye aittir. Uyuşmazlıkta geçici koruma gereksinimi varsa genel usul hükümleri çerçevesinde uygun tedbir değerlendirilir; marka hukukunda ihtiyati tedbir, davanın esasını peşinen hükme bağlayan otomatik bir sonuç değildir.

İdari süreçte daha önce itirazda bulunulmamış olması, kural olarak hükümsüzlük davası açılabilmesi için mutlaka önce itiraz yapılması gerektiği anlamına gelmez. Ancak marka başvurusuna itiraz ile elde edilen karar ve belgeler, sonraki uyuşmazlıkta maddi olayların değerlendirilmesi açısından önem taşıyabilir. Bir Kurum kararına karşı yürütülecek yargısal denetim, hükümsüzlükten farklı dava konusu ve süre kurallarına tabidir.

Markanın yalnız bazı sınıflar veya hizmetler için hükümsüzlüğü mümkün mü?

Evet. SMK m.25/5 gereğince hükümsüzlük nedenleri yalnız markanın tescilli olduğu bir kısım mal veya hizmet yönünden mevcutsa mahkeme yalnız bu kısım için hükümsüzlük kararı verir. Örneğin belirli bir işaretin gıda ürünleri bakımından tanımlayıcı, fakat başka bir ürün grubu bakımından ayırt edici olması hâlinde tescilin tamamının aynı gerekçeyle ortadan kaldırılması gerektiği varsayılamaz.

Kısmi hükümsüzlük, marka işaretinin yeni bir biçime dönüştürülmesi anlamına gelmez: Kanun açıkça marka örneğini değiştirecek şekilde hükümsüzlük kararı verilemeyeceğini belirtir. Mahkeme ilgili mal ve hizmet kapsamını daraltabilir; kayıtlı logo veya kelimeyi yeniden tasarlayamaz. Bu yönüyle marka tescilindeki mal/hizmet bazlı kısmi hükümsüzlük, tasarım hükümsüzlüğü ya da patent hükümsüzlüğü davalarının kendi özel hükümleriyle karıştırılmamalıdır.

Hükümsüzlük kararının sonuçları ve geçmişe etkisinin sınırları

SMK m.27/1 uyarınca hükümsüzlük kararı markanın başvuru tarihinden itibaren etkili olur ve markaya Kanun’la sağlanan koruma hiç doğmamış sayılır. Bununla birlikte bu geriye etki, geçmişteki bütün işlemleri kendiliğinden geçersiz hâle getiren sınırsız bir iade ve tazminat rejimi değildir.

Bu nedenle marka lisansı için daha önce ödenen her bedelin otomatik geri alınabileceği veya geçmişte tamamlanmış bütün uyuşmazlıkların yeniden açılacağı söylenemez. Örneğin hükümsüz kılınan marka için daha önce kurulmuş ve uygulanmış lisans sözleşmesinin sonuçları, m.27/3-4’teki koruma ve hakkaniyet ölçütleri ışığında ayrıca değerlendirilmelidir.

SMK m.27/5’e göre kesinleşmiş hükümsüzlük kararı herkese karşı hüküm doğurur. M.27/6-7 gereğince mahkeme kesinleşen kararı Kuruma kendiliğinden gönderir; marka sicilden terkin edilir ve durum Bültende yayımlanır. Ayrıca SMK m.162/1 uyarınca hükümsüzlük istemli davalarda verilen kararlar kesinleşmedikçe icra edilemez; bu kural ilamın ferilerini de kapsar. Böylece hükmün açıklanması ile sicilde kesin terkin sonucunun doğması aynı an olarak kabul edilmez.

Hükümsüzlük ile sonradan ortaya çıkan iptal sebepleri ve idari iptal mekanizmasının ayrıntılı ayrımı bu yazının konusu değildir. Bu noktada marka hükümsüzlüğü ve iptali arasındaki fark, markanın iptali ve TÜRKPATENT nezdinde iptal usulü yazıları ayrı kapsam taşır. Tescilden iradi vazgeçme de marka hakkından vazgeçme başlığında incelenen farklı bir hukuki işlemdir.

Örnek olay: Benzer markada hükümsüzlük talebi ve kullanım savunması

Varsayalım ki A şirketi 2015 yılında tescil ettirdiği bir kelime markasına dayanarak B şirketinin 2023 başvuru tarihli ve daha sonra tescil edilmiş benzer markasının 2026 yılında hükümsüzlüğünü talep ediyor. Her iki tescil de yakın mal veya hizmetler içeriyor. A şirketi, önceki hakkını ve karıştırılma ihtimalini delillendirmelidir. B şirketi ise SMK m.25/7 uyarınca önceki markanın kullanımının ispatını isteyebilir.

Bu durumda A şirketinin yalnız tescil belgesini sunması yeterli olmayabilir. Önceki marka 2023 başvuru tarihinde beş yıldan uzun süredir tescilli olduğundan, ilgili zaman kesitlerindeki ciddi kullanımın ayrıca ispatı gündeme gelir. Kullanım belirli ürünlerle sınırlıysa bu olgu da hükümsüzlük değerlendirmesini etkileyebilir. Buna karşılık B’nin tescilinin kötü niyetli olduğu yönünde bağımsız somut deliller bulunması, m.6/9 yönünden ayrı bir incelemeyi gerektirir; kullanım ispatına dayalı savunmanın sonucu bütün diğer hükümsüzlük nedenlerini otomatik olarak ortadan kaldırmaz.

Eski tarihli marka başvurularında hangi hukuk uygulanır?

6769 sayılı Kanun 10 Ocak 2017 tarihinde yayımlanmıştır. SMK geçici m.1/1’e göre bu tarihten önce yapılmış marka başvuruları, başvuru tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre sonuçlandırılır. Bu nedenle eski başvurularda maddi tescil şartları, başvuru ve tescil tarihleri, önceki mevzuat ve uyuşmazlığın görüldüğü tarihte uygulanması gereken usul hükümleri birlikte ele alınmalıdır. Sonradan açılmış bir davada yalnız dava tarihine bakarak bütün önceki maddi hukuk sorunlarının otomatik olarak aynı kurallara tabi olduğu varsayılmamalıdır.

Özellikle eski başvurulara dayalı hakların çakışması veya yıllara yayılan kullanım ve sessizlik iddialarında, olayların tarih sırası ve uygulanacak kanuni düzenleme belirlenmeden kesin bir süre ya da hükümsüzlük sonucu açıklamak isabetli değildir.

Marka hükümsüzlüğü davası hakkında sıkça sorulan sorular

1. Marka hükümsüzlüğü doğrudan TÜRKPATENT’ten istenebilir mi?

Hayır. SMK m.25’e dayalı hükümsüzlük istemi mahkemeye yöneltilir. TÜRKPATENT’in m.26 kapsamındaki idari iptal yetkisi başka bir hukuki yoldur.

2. Marka tescilinden beş yıl sonra artık hükümsüzlük davası açılamaz mı?

Böyle genel bir kural yoktur. SMK m.25/6’daki beş yıllık sessiz kalma düzenlemesinin kendi şartları vardır; ayrıca kötü niyetli sonraki tescil istisnası bulunur. Hangi hükümsüzlük sebebine dayanıldığı belirleyicidir.

3. Önce TÜRKPATENT nezdinde itiraz etmemiş kişi hükümsüzlük isteyebilir mi?

Kanun, hükümsüzlük davasını kural olarak önceki yayıma itiraz işleminin yapılmış olmasına bağlamaz. Bununla birlikte davacı sıfatı, dayanak neden, deliller ve varsa hak kaybı savunmaları ayrıca incelenir.

4. Davalı, davacı markasının kullanılmadığını ileri sürebilir mi?

Evet. SMK m.6/1’e dayalı hükümsüzlük davalarında m.25/7 gereğince kullanım ispatı def’i ileri sürülebilir. Gerekli zaman kesitleri ve ilgili mal veya hizmetler yönünden ciddi kullanım araştırılır.

5. Hükümsüzlük bütün sınıfları otomatik olarak kapsar mı?

Hayır. SMK m.25/5 gereğince neden yalnız belirli mal veya hizmetlerde gerçekleşmişse o kısım yönünden hükümsüzlük kararı verilir; marka örneği değiştirilmez.

6. Hükümsüzlük kararı önceki lisans ödemelerini kendiliğinden iade ettirir mi?

Hayır. SMK m.27/3-4 uygulanmış sözleşmeleri belirli koşullarda korur; ödenen bedelin kısmen veya tamamen iadesi ise hakkaniyet çerçevesinde talep edilebilir.

7. Mahkeme hükümsüzlük kararı verir vermez marka sicilden silinir mi?

Hayır. SMK m.162/1 ve m.27/5-7 birlikte değerlendirildiğinde kararın kesinleşmesi, Kuruma gönderilmesi ve sicilden terkin aşamaları önem taşır. Kesinleşmiş karar herkese karşı hüküm doğurur.

Sonuç

Marka hükümsüzlüğü davasının başarısı, yalnız iki markanın benzer olduğu yönündeki iddiaya değil; doğru SMK m.5 veya m.6 sebebinin seçilmesine, güncel sicil sahibine karşı doğru mahkemede dava açılmasına, hak ve tarih zincirinin kanıtlanmasına ve m.25’teki özel savunmaların dikkate alınmasına bağlıdır. Hükümsüzlüğün başvuru tarihinden itibaren etkili olması da m.27’deki kesinleşmiş karar, uygulanmış sözleşme ve hakkaniyet istisnalarıyla birlikte okunmalıdır. Marka tescilinin geçerliliğine ilişkin uyuşmazlıklarda dava stratejisinin belirlenmesi ve yargısal yolların değerlendirilmesi konusunda marka hukuku alanındaki hukuki hizmetler sayfasından genel bilgi edinilebilir.

Yazar Avukat Fatih Sefer